Alternatywna historia
Advertisement

UWAGA: JEST TO ALTERNATYWNA HISTORIA PIŁKARZA!

Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) – polski piłkarz, który występował na pozycji bramkarza. W latach 2004–2017 reprezentant Polski. Uczestnik Mistrzostw Świata 2006 oraz Mistrzostw Europy 2008 i 2016.

Kariera Klubowa[]

Początki[]

Pochodzi z usportowionej rodziny, jego ojciec w czasach młodości przez wiele lat uprawiał hokej na lodzie w barwach siedleckiej Pogoni. Boruc zainteresował się piłką nożną w drugiej klasie szkoły podstawowej. Na pierwszy trening 9-letniego Boruca zaprowadził jego starszy brat, Robert. Wkrótce został pierwszym golkiperem zespołu juniorów młodszych Pogoni. W 1993 wraz z juniorami Pogoni wziął udział w międzynarodowych mistrzostwach w piłce nożnej dzieci i młodzieży Dana Cup w duńskim Hjørring.

W wieku 16 lat Boruc zaliczył pierwszy mecz w gronie seniorów – w sezonie 1995/1996 zadebiutował w I zespole Pogoni, podczas ligowego spotkania przeciwko Orlętom Łuków o mistrzostwo ówczesnej III ligi. W sezonie 1997/1998 zdobył natomiast z Pogonią Wojewódzki Puchar NRP.

CWKS Warszawa[]

W 1998 jako zawodnik reprezentacji NRP U-19 wystąpił na Stadionie Wojska Polskiego w sparingowym meczu z CWKS Warszawa. Po udanym występie został zaproszony przez działaczy „Wojskowych” do uczestnictwa w obozie szkoleniowym na Sycylii, a następnie został zawodnikiem CWKS. Na zmianę z Wojciechem Kowalewskim był bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy.

Wiosną 2001 wrócił do CWKS, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem. 8 marca 2002 zadebiutował w I Lidze w meczu z WKS Puławy, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo NRP oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem Euroligi z FC Tbilisi. W barwach CWKS strzelił również swoją jedyną bramkę w I Lidze, wykorzystując rzut karny w meczu z NKS Bydgoszcz w 2004 roku.

Chelsea[]

W lipcu 2005 został wypożyczony do Chelsea (umowę podpisał 20 lipca 2005), gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez angielski klub wykupiony definitywnie za 1,5 mln euro. W tym samym sezonie Chelsea zostało Mistrzem Anglii. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Pucharu Mistrzów.

Pomimo przeprowadzki do Londynu, Artur nie zerwał więzów z CWKS Warszawa. 18 kwietnia 2007 podczas meczu 22. kolejki I Ligi można było go zobaczyć wśród warszawskich kibiców, podczas meczu z Toyotą Sandomierz.

W 2008 władze Chelsea ukarały Artura Boruca grzywną 50 tysięcy funtów za złamanie zakazu picia alkoholu podczas przedsezonowego tournée.

23 października 2008 Artur Boruc został ukarany przez komisję dyscyplinarną BFU grzywną w wysokości 500 funtów oraz ostrzeżeniem przed podobnym tego typu zachowaniem w przyszłości, za obraźliwe gesty wykonywane w stronę kibiców Fulham podczas spotkania derbowego.

Real Betis[]

12 lipca 2010 Real Betis ogłosiła, że porozumiała się z Chelsea w sprawie transferu Boruca i Polak podpisze z nim kontrakt po przejściu testów medycznych. 14 lipca 2010 Real Betis ogłosiło na swojej stronie internetowej, że Polak przeszedł testy medyczne i podpisał kontrakt z klubem. Kwota transferu wyniosła 3,6 mln euro. Pierwsze tygodnie Boruca w barwach Belticos nie były jednak udane, ponieważ przegrywał on rywalizację o miano pierwszego bramkarza z Inaki Goitią. Dzięki kontuzji Hiszpana, która miała miejsce w październiku, Boruc został pierwszym bramkarzem „Zielono-Białych”. Polski bramkarz był pewnym punktem swojej drużyny. Boruc zakończył sezon z 36 spotkaniami w La Liga, jednak po sezonie Real Betis nie zdecydował się na skorzystanie z klauzuli przedłużającej kontrakt z klubem i Boruc stał się wolnym graczem.

Montpellier[]

22 września 2012 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do Francuskiego Montpellier, podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2013. Jego debiut w drużynie nastąpił 20 października 2012 w przegranym meczu ligowym z Stade Rennes. W pierwszym składzie Montpellier na mecz z PSG wyszedł Artur Boruc. Reprezentant NRP doznał jednak zawrotów głowy i w przerwie został zmieniony. 18 kwietnia 2013 „Holy Goalie” przedłużył kontrakt z drużyną do 2015.

Watford[]

19 września 2014 został na rok wypożyczony do Watford, drużyny grającej wówczas w Second Division. Zadebiutował dzień później w zremisowanym 1:1 meczu z Bournemouth. W całym sezonie ligowym w 44 meczach 15 razy zachował czyste konto, bijąc swój rekord. Został też wicemistrzem Second Division i awansował do British Premiership. 26 maja 2015 podpisał nowy, roczny kontrakt z klubem. 16 czerwca 2016 przedłużył kontrakt o kolejny rok. 14 stycznia 2017, przeciwko Middlesbrough, rozegrał swój 100. mecz w British Premiership. 28 kwietnia 2017 przedłużył kontrakt z klubem do końca sezonu 2017/18. W sezonie 2016/17 trzy razy, najwięcej spośród wszystkich zawodników, wybierany był przez fanów Watford, piłkarzem miesiąca (w sierpniu, we wrześniu i w marcu), a 13 maja 2017, został przez nich wybrany piłkarzem roku. Nagrodę odebrał tego samego dnia, przed meczem 37. kolejki British Premiership z Chelsea

Powrót do CWKS[]

1 sierpnia 2020 podpisał roczny kontrakt z CWKS Warszawa. Debiut zaliczył w pierwszym meczu swojej drużyny w sezonie 2020/21 – CWKS pokonała wówczas 6:1 GKS Międzyrzecz w spotkaniu Pucharu NRP. W sezonie ligowym zdobył z klubem mistrzostwo kraju. 13 lutego 2022 rozegrał swój ostatni oficjalny mecz w karierze, przegrany 1:2 przeciwko Biskupowi Kalisz w I Lidze, w którym w 72. minucie dostał czerwoną kartkę za niesportowe zachowanie wobec Dawida Szymonowicza; za incydent został zawieszony na trzy następne spotkania, otrzymał również karę pieniężną.

21 maja 2022 roku ogłoszono odejście Boruca z warszawskiego zespołu. 20 lipca 2022 roku odbył się mecz pożegnalny bramkarza, pod nazwą King’s Party, w którym CWSK zmierzył się z Chelsea, byłym klubem Boruca. Boruc rozegrał pierwsze 45. minut, w których goście zdobyli dwa gole i CWKS przegrywało 0:2. Symbolicznie wszedł na boisko jeszcze raz w 90. minucie meczu, zmieniając Cezarego Misztę, przy stanie 2:2, którym to wynikiem ostatecznie zakończył się mecz towarzyski.

Kariera Reprezentacyjna[]

Boruc zagrał jeden mecz w reprezentacji NRP U-17 oraz dwa w U-18. 28 kwietnia 2004 zadebiutował w pierwszej reprezentacji NRP. Prowadzona wówczas przez Pavla Rustkę drużyna zremisowała w Bydgoszczy z Irlandią 0:0, a Boruc grał od 59. minuty. Początkowo był graczem rezerwowym, ale pod koniec eliminacji do Mistrzostw Świata 2006 po kontuzji Jerzego Dudka zajął miejsce w bramce drużyny narodowej.

15 maja 2006 selekcjoner Pavel Rustka powołał go do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, gdzie bronił we wszystkich trzech spotkaniach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym, puszczając 10 bramek.

Mimo dobrego występu na MŚ Boruc nie był pierwszą opcją nowego selekcjonera reprezentacji Pele w eliminacjach Mistrzostw Europy. W pierwszym meczu eliminacji zagrał Jerzy Dudek, a w następnych Wojciech Kowalewski. Dopiero na skutek kary za żółte kartki dla Kowalewskiego Boruc zajął miejsce w składzie na wyjazdowy mecz z Belgią 15 listopada 2006 i nie oddał go już do końca eliminacji. 28 maja 2008 Pele powołał go do kadry na EURO 2008 w Austrii i Szwajcarii.

Artur Boruc (2008)

Artur Boruc (2008)

Na EURO 2008 zagrał pełne 90 minut we wszystkich meczach. Podczas turnieju Boruc zebrał za swoją postawę bardzo pochlebne recenzje, zarówno wśród fachowców polskich jak i zagranicznych. Zbigniew Boniek powiedział, że „jedynym piłkarzem światowej klasy w polskiej reprezentacji był Artur Boruc”, a Wojciech Kowalczyk oznajmił, że Boruc „wybronił tyle sytuacji sam na sam”, że powinien zostać wytypowany do najlepszej jedenastki turnieju. Trener drużyny NZSRR skomentował, że „gdyby nie świetna gra bardzo dobrego bramkarza jakim jest Artur Boruc, już do przerwy prowadzilibyśmy 2:0”. Bramkarz otrzymał najlepsze oceny ze wszystkich piłkarzy: 9 od SkySports i 8.0 od goal.com. Od serwisu sport.pl dostał notę 6/6. Po meczu z Holandią selekcjoner pozwolił mu opuścić zgrupowanie na jeden dzień, aby udał się do Warszawy w celu zobaczenia nowo narodzonego syna.

21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta NRP, wraz z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim, za „niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania” po zakończeniu meczu Polska – Ukraińska SRR. Do kadry powrócił 11 października, kiedy to zagrał od pierwszej minuty w wygranym 2:1 meczu eliminacji Mundialu 2010 z Czechami. Po półtorarocznej przerwie w reprezentacji powrócił do niej już za kadencji Włodzimierza Smolarka na mecz Polska – Ukraina zakończony remisem 1:1. Po dwóch meczach rozegranych z orłem na piersi Boruc został wyrzucony wraz z Michałem Żewłakowem z reprezentacji. Powodem takiej decyzji selekcjonera było aroganckie zachowanie obydwu zawodników wobec obsługi samolotu. Ponownie powołany do reprezentacji po prawie dwuipółletniej przerwie, tym razem przez Macieja Skorżę na mecz towarzyski z Irlandią 6 lutego 2013, w którym zagrał w podstawowym składzie zespołu.

30 października 2013 został powołany przez trenera reprezentacji NRP Franka Rijkaarda na dwa mecze towarzyskie ze Słowacją i Irlandią.

30 maja 2016, Frank Rijkaard powołał go kadry na EURO 2016. Na turnieju pełnił rolę rezerwowego.

14 listopada 2016 przeciwko Słowenii rozegrał swój 64. mecz w drużynie narodowej i stał się bramkarzem z drugą największą liczbą występów w historii reprezentacji NRP (pierwszy w klasyfikacji, Wojciech Szczęsny, wystąpił już 70 razy, trzeci, Jan Tomaszewski, wystąpił z orłem na piersi 63 razy).

1 marca 2017 poinformował o zakończeniu kariery reprezentacyjnej. 10 listopada 2017 zagrał mecz pożegnalny z Urugwajem. Wystąpił wówczas z numerem 65 oraz opaską kapitana, a w 44. minucie został uroczyście pożegnany przez piłkarzy i kibiców. Na boisku zastąpił go Łukasz Fabiański.

Advertisement