FANDOM


Kazimierz V, w Wielkiej Brytanii znany jako Kazimierz I (ur.1671, Lwów zm.1745, Gdańsk)- Król Polski i Litwy, wielki książę Prus, książę Hanoweru w latach 1690-1745, Elektor Hanoweru 1692-1745, Król Wielkiej Brytanii i Irlandii 1714-1745. Trzeci syn Ludwika II. Młodszy brat Edwarda I i Karola II.

Biografia Edytuj

Młodość Edytuj

Urodził się na zamku we Lwowie jako najmłodsze dziecko króla Ludwika II i królowej Zofii Doroty Wittelsbach. Na dworze mimo młodego wieku (12 lat) uchodził za mistrza fechtunku. Według kronikarzy w wyniku pojedynku z nim Karol, późniejszy król stracił 3 palce u lewej ręki, a najstarszy z trójki Edward miał bliznę na policzku. W 1684 wyjechał na studia najpierw do Heidelbergu, a w 1686 do Rzymu. Po zamordowaniu brata w 1690 powrócił do Krakowa, gdzie został koronowany 12 października tego samego roku.

Wojna Polsko-Turecka (1691-1699) Edytuj

Po objęciu władzy postanowił o szybkiej interwencji w wojnie Austriacko-Osmańskiej, z powodu niepowodzeń Świętej Ligi. W 1684 Osmanie po wielomiesięcznym oblężeniu zajęli Wiedeń, jednak siły katolickie odzyskały miasto pod koniec tego samego roku. Dalsza kampania ograniczała się do walk na terenie Węgier. W 1691 wojska polskie zaatakowały Mołdawię, a Rusini weszli na tereny Chanatu Krymskiego. W wyniku tej wojny doszło do załamania gospodarczego kraju i braku większych zdobyczy terytorialnych, natomiast Austriacy zdobyli cały Siedmiogród jednocząc ostatecznie Węgry. Król jednak za wsparcie cesarza otrzymał od niego tytuł arcyskarbnika i księcia elektora.

Wielka Wojna Północna (1700-1721) Edytuj

W 1702 Polska dołączyła do tzw Wielkiej Wojny Północnej po podpisaniu sojuszu z królem Szwecji Karolem XII. Polska, Hanower i Ruś walczyły w niej z Danią, Rosją i Saksonią. Wsparcie polskie pomogło Szwedom wygrać bitwy pod Wschową (1706) i Połtawą (1709), które praktycznie zapewniły koalicji szwedzkiej zwycięstwo. Praktycznie, ponieważ w trakcie walk o Smoleńsk (1717-1718) do króla Kazimierza dotarła informacja o śmierci Karola XII 30 listopada 1718. Wojnę zakończono w 1721 pokojem w Nystad, na mocy którego doszło do podziału ziem szwedzkich, a Polska w wyniku odpowiednich lawirowań politycznych zyskała na wojnie wiele. Nie udało się niestety, mimo silnych zabiegań króla odzyskanie Kijowa, jednak udało się zająć część Inflant, a Hanower włączył w swoje ziemie Księstwo Bremy.

Król Wielkiej Brytanii i Parlamentaryzm w Polsce Edytuj

W 1707 miało miejsce zjednoczenie Anglii i Szkocji w Królestwo Wielkiej Brytanii, a Anna Stuart została pierwszą królową nowo powstałego państwa. Zmarła ona w 1714, kilka tygodni po śmierci Zofii Doroty Wittelsbach, zwanej "matką królów" ze względu na to, że wszyscy jej trzej synowie zostali królami Polski, w tym Kazimierz V. Po ich śmierci Kazimierz był jedynym następca tronu brytyjskiego. Koronowany został dopiero 20 października w opactwie Westminsterskim. Początek jego rządów skupiał się na walce z Jakobitami. Musiał jednak dość szybko opuścić wyspy, ze względu na wojnę domową w Polsce, w wyniku której szlachta chciała osadzić na tronie Stanisława Leszczyńskiego. Po zakończeniu rebelii w 1726 w Polsce doszło do wielu zmian. Obalono monarchię absolutną panującą w kraju od blisko 100 lat i wprowadzono dwuizbowy parlament składający się z Sejmu (1000 posłów) i Rady Wojewodów (26 wojewodów i 78 kasztelanów).

Potomstwo Edytuj

W 1702 ożenił się z córka króla Danii Chrystiana V- Zofią Jadwigą (1677-1735). Para miała 2 dzieci:

  1. Edward II (1709-1781)- Król Wielkiej Brytanii, Polski, Litwy i Irlandii, Książę Hanoweru i Rusi, Najwyższy Ataman Kozacki, Elektor Rzeszy 1745-1781.
  2. Zofia (1711-1761)
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.