Alternatywna historia
Advertisement

Linia czasu uniwersum KaiCon2000, w której zostają umieszczone najważniejsze wydarzenia mające wpływ na postęp sytuacji geopolitycznej.

1917[]

  • 8 styczeń - Punkt rozbieżności między liniami czasu: Cesarz rozważając argumenty dowódców wojskowych dotyczące odnowienia nieograniczonej wojny podwodnej, decyduje się jednak jej nie wznawiać. Ta decyzja ułatwi zatrzymać USA przed wkroczeniem do wojny po stronie Ententy.
  • Kanclerz von Bethmann-Hollweg postanawia zrezygnować ze stanowiska, po czy zastępuje go Georg Michaelis. Szybko okazuje się, że jest on niczym więcej jak marionetką w rękach generałów von Hindenburga i Ludendorffa. Tego samego roku, on także rezygnuje i zostaje zastępiony przez Georga von Hertling.
  • Front zachodni - ciężkie straty Francuzów pod Chemin des Dames prowadzą do strajku wśród żołnierzy francuskich. Francuskie najwyższe dowództwo rezygnuje z kontynuowania ofensyw do końca roku, dając Niemcom przegrupować się po Ofensywie Brusiłowa
  • Chaos w Imperium Rosyjskim - Mikołaj II abdykuje po przeprowadzonej przez eserowców rewolucji lutowej w marcu. Zostaje sformowany rząd tymczasowy pod prezydenturą Aleksandra Kiereńskiego, jednak jego rząd zostaje obalony przez bolszewików tego samego roku w rewolucji październikowej, prowadząc do Rosyjskiej Wojny Domowej.
  • Grecja dołącza do wojny w czerwcu po stronie Ententy.
  • Ofensywa Caporetto we Włoszech spycha Włochów do rzeki Piawy, cudem udaje się obrońcom powstrzymać Austriaków przed zajęciem Wenecji.
  • Pasmo porażek Osmanów na froncie bliskowschodnim, Turcy tracą Jerozolimę jak i Bagdad
  • Brytyjska łódź podwodna omyłkowo wystrzeliwuje torpedy w kierunku amerykańskiego statku cywilnego transportującego prezenty świąteczne do Niemiec, zatapiając go. Dochodzi do napięć w stosunkach między Brytanią a USA, które postanawiają częściowo poluzować blokadę Niemiec, co uchroni Europę Centralną przed zbliżającą się falą głodu.

1918[]

  • Wczesnym marcem, po sukcesie Operacji Faustschlag, zostaje podpisany trakt brzeski pomiędzy Niemcami a rządem bolszewickim, uwalnia to setki tysięcy żołnierzy niemieckich do dyspozycji na inne fronty. Moskwa musi zrzec się roszczeń do Finlandii, państw bałtyckich, większości Białorusi, Ukrainy oraz niektórych państw kaukaskich.
  • W połowie marca rusza wielka ofensywa Ententy, mająca zmieść niemieckie linie obronne przed przybyciem posiłków ze wschodu. Niemcom udaje się zatrzymać atak ponosząc przy tym duże straty.
  • W maju zostaje podpisany Traktat z Bukaresztu, następuje pokój między Państwami Centralnymi a Rumunią, front wschodni zostaje w końcu zamknięty.
  • Wczesnym czerwcem zostaje podpisany Traktat Batumski, zwiększają się tureckie wpływy w regionie Kaukazu.
  • Latem rusza Operacja Teutobrug, mającą wyłączyć Grecję z wojny i wyeliminować obecność Ententy w Albani i Salonikach. Jednak zamiast dokonywać bezpośredniego szturmu na twierdzę w Salonikach, Państwa Centralne korzystają z oddziałów niemieckich szturmowców wyspecjalizowanych w manewrach taktycznych zwanych "przenikaniem". Greckie wojska zostają przygwożdżone w Salonikach podczas gdy reszta sił niemiecko-bułgarskich dokonuje inwazji wgłąb Grecji. Ateny zostają zdobyte 3 lipca, doprowadzając do kapitulacji Grecji, wojska na zachodzie w Salonikach zostają ewakuowane.
  • W okresie od lutego do maja, anty-bolszewicka "Armia ochotnicza" pod dowództwem Generała Ławra Korniłowa wycofuje się na południe od Rostowa poprzez zamrożone stepy Kubania. Podczas tego okrytego sławą "lodowego marszu" sam Korniłow ledwo uchodzi z życiem, gdy podczas Bitwy o Jekaterinodar w jego sztab uderza pocisk artyleryjski. Ostatecznie białym udaje się zdobyć kontrolę nad miastem, co cementuje ich kontrolę nad Kubaniem.
  • Czas dewastujących porażek nastaje w Palestynie, kiedy to po Bitwie o Megiddo we wrześniu, wojska Osmańskie muszą wycofać się na północ. Jerozolima, Damaszek i Aleppo trafiają w ręce Brytyjczyków. Ofensywę sił Ententy zatrzymuje dowódca siódmej armii, Mustafa Kemal Pasza, kiedy to Brytyjczycy prowadzeni przez Generała Allenby'ego zostają pokonani pod Marash. Wydarzenie te zostaje zapamiętane jako "Cud pod Marash".
  • Władimir Lenin, Lider bolszewików, zostaje zamordowany w zamachu przez Fanny Kapłan, po tym jak postanawia uderzyć w ruch lewicowych Eserowców. Lew Kamieniew szybko zastępuje Lenina, jednakże morale czerwonych zostaje zdewastowane.
  • Po nieudanym socjalistycznym powstaniu w Niemczech, Reichstag w październiku uchwala ustawę o pełnomocnictwie, daje to Kanclerzowi Rzeszy możliwość wprowadzania ustaw bez poprzedniego głosowania w parlamencie oraz zakazuje działalności ruchów socjalistycznych (z wyjątkiem SPD). Są to początki Dyktatury Ludendorffa.
  • Po prawie miesiącu negocjacji pomiędzy anty-bolszewickimi rządami na Syberii oraz Zgromadzeniem Ustawodawczym, Admirał Aleksander Kołczak dokonuje przewrotu wspieranego przez Brytyjczyków aby zjednoczyć różnorodne frakcje Białych. Sytuacja zostaje powstrzymana przez przybycie Borysa Sawinkowa, który namawia Kołczaka do zaakceptowania żądań Eserowców i przejęcia jedynie kontroli nad sprawami militarnymi.
  • Późnym 1918 zostaje proklamowane Zjednoczone Księstwo Bałtyckie, które wchodzi w skład Cesarstwa Niemieckiego. Jego monarchą zostaje Adolf Friedrich von Mecklenburg
  • Kanclerz Goerg von Hertling rezygnuje w grudniu, jego następcą zostaje Paul von Hindenburg.

1919[]

  • Irlandzka wojna o niepodległość rozpoczyna się późnym styczniem.
  • 2 marca Niemcy rozpoczynają Wielką Wiosenną Ofensywą pod St. Mihiel, na południe od Verdun. Manewry taktyczne przenikania ponownie okazały się skutecznie o czym przekonali się Francuzi 16 marca, podczas upadku Nancy. Francja organizuje nieprzemyślaną defensywę, pozostawiającą ich flankę odkrytą. Atak na Reims 26 dnia miesiąca dzieli armię Ententy na pół. Amiens upada tego samego dnia. Pomiędzy armię francuską a brytyjską zostaje wepchnięty klin, który uniemożliwia komunikację oraz odcinający linie zaopatrzenia.
  • 11 marca rusza Operacja Radowitz, atakując włoskie wojska w Trento zamiast nad Piawą. Vicenza i Werona padają 24 marca, przygwożdżając Włochów pomiędzy dwoma armiami sił Centralnych po tym jak Wenecja upadła 10 kwietnia. Sytuacja patowa powstała wzdłuż Adygi.

IDNIE

  • W maju mała francuska kontr-ofensywa zatrzymała Niemców nad Marną, 50 kilometrów od Paryża, stabilizując front. Pierwsze pociski artyleryjskie dosięgają Paryża. Daje to francuskiemu dowództwu chwilę wytchnienia podczas gdy Państwa Centralne skupią się na froncie włoskim. Brytyjczycy planują wycofać się północnym brzegiem.
  • Kiedy sytuacja wewnętrzna we Włoszech załamuje się pod naporem ofensyw Austrii i Niemiec, Cesarzowa Etiopii i Sayyid al-Hassan z Państwa Derwiszów, uderzają w kolonie upadającego narodu. Dochodzi po raz pierwszy w historii do sytuacji kiedy europejska kolonizacja zostaje przerwana przez siły tubylców.
  • Południowe siły zbrojne Białych w Rosji rozpoczynają "kampanię nadwołżańską" wraz ze zdobyciem Carycyna. Dowodzeni przez Generała Piotra Wrangela, Biali zajmują Saratow, jednak zostają zatrzymani pod Samarą przez wojska Lewa Trockiego. Bitwa o miasto potrwa aż do lipca kiedy w końcu czerwoni zostaną zmuszeni do wycofania się i porzucenia miasta, co ostatecznie doprowadzi do zjednoczenia frontu południowego i syberyjskiego Białych.
  • Nad Bałtykiem Rosyjska Armia Północnozachodnia Generała Nikołaja Judenicza rusza z ofensywą w kierunku Piotrogradu. Czerwoni, mierząc się z liczniejszym przeciwnikiem, wycofują się do obszarów miejskich Piotrogradu. Wraz z pomocą Niemców zaczyna się oblężenie miasta.
  • Południowe oraz syberyjskie siły białych spotykają się w zdobytym mieście Ufa, aby uzgodnić unię pomiędzy ich rządami. Zdecydowano się finalnie aby pozostawić Kołczaka na stanowisku głównodowodzącego sił zbrojnych, zaś na Premiera powołać Sergieja Sazonowa. Najważniejszym postanowieniem było jednak zdecydowanie się Białych z Syberii na pójście drogą Białych z południa i zerwać stosunki z Ententą. Niedługo potem Piotrograd upadł pod naporem wojsk Judenicza, który, wraz z nowo zdobytym miastem, deklaruje swoje poparcie dla nowego, zjednoczonego Wszechrosyjskiego Rządu Tymczasowego.
  • Generał Allenby, wraz z większością jego wojsk, zostają przekierowani z Syrii do Francji. Przywództwo sił Ententy w regionie Lewantu przejmuje Sir William Marshall, który jest zmuszony do powolnego wycofywania się do Palestyny z powodu braków w zasobach ludzkich.
  • Confédération Générale du Travail (Generalna Konfederacja Pracy, CGT), pod przywództwem Emile'a Pouget'a, deklaruje stan strajku generalnego w reakcji do porażki Francuzów podczas ofensywy Niemców oraz drugiej fali masowych dezercji. Celem strajku jest jak najszybsze zakończenie wojny. Niedługo po podpisaniu Traktatu Wersalskiego, Paryż upada pod naporem związkowców, rząd Georges Clemenceau zostaje zastąpiony rządem tymczasowym Aristide Briand'a.
  • Ostatnia Ofensywa sił Ententy ma na celu odepchnięcie Niemców z regionu Paryża i osiągnięcia honorowego pokoju. Wieści o kolejnej ofensywie zostają przyjęte bardzo źle przez żołnierzy, zdemoralizowanych przez masowe strajki w kraju i pasmo poprzednich porażek. Jednakże, cudowne kontr-przełamanie w regionie Oise przez siły pancerne i kawalerii wytwarza iluzję możliwości dotarcia ofensywy do odciętych sił brytyjskich w oczach francuskiej generalicji.
  • Fale masowych dezercji po stronie Republiki jakich jeszcze nie było, powodują w czerwcu zatrzymanie ofensywy, która zakończyła się krwawą katastrofą. W lipcu CGT inicjuje masowe strajki w kraju, zatrzymując produkcję wojskową i uniemożliwiając jakąkolwiek ofensywę.
  • Włochy, zbliżające się do totalnego rozpadu, podpisują zawieszenie broni 5 sierpnia. Włochom zezwala się na powrót do regionu Lombardii oraz Wenecji aż do podpisania traktatu pokojowego który zakończy formalnie wojnę.
  • Po tygodniach bitew, strajków i dezercji, oraz biorąc pod uwagę rewolucję we Włoszech, rządy Francji i Belgii postanawiają 12 sierpnia podpisać zawieszenie broni aby powstrzymać pogarszanie się sytuacji. Do zawieszenia dochodzi także 3 miesięczne ultimatum, w którego przypadku złamanie powoduje wznowienie działań wojennych.
  • Traktat Wersalski zostaje podpisany przez reprezentantów z Francji, Belgii, Luksemburgu, Portugalii oraz Państw Centralnych dnia 6 listopada. Kończąc wojnę po 5 długich, krwawych latach. Niemcy opuszczają tereny Francji i Belgii, z wyjątkiem terenów które anektowali na mocy traktatu. Japonia i Brytania odmawiają podpisania traktatu, do formalnego pokoju między Niemcami a resztkami Ententy dojdzie w 1921, wraz z "Pokojem z Honorem" oraz Porozumieniem w Tsingtao.
  • Najbardziej fanatyczni socjalistyczni strajkujący zwani Jakobinami, zainspirowani rewolucją Lenina w Rosji, zaczynają masowo uderzać w instytucje i przedstawicieli rządu tymczasowego oraz szerzyć czerwony terror, niwecząc wszelkie szanse na pokojowe porozumienie się między CGT a rządem Republiki. Próba użycia zdemobilizowanej armii do przywrócenia porządku i stłumienia strajków kończy się przejściem wielu żołnierzy na stronę rewolucjonistów. We Francji wybucha krótka, lecz krwawa wojna domowa, zakończona ostatecznie zwycięstwem dla rewolucjonistów. Emile Pouget staje przed ciężkim zadaniem przekształcenia Francji w kraj syndykalistyczny.
  • Po podpisania zawieszenia broni, republikańscy i nacjonalistyczni rebelianci dokonują powstania we Włoszech północnych, walcząc jednocześnie z upadającym Królestwem Włoszech jak i Austriackimi garnizonami podczas Włoskiej Wojny Domowej. Włochy Centralne wpadają w ręce rewolucjonistów w listopadzie, po czym została wymierzona ofensywa w Rzym i Abruzzo.
  • Dochodzi do rozłamu po stronie republikańskiej, która dzieli się na siły czerwonych i białych., co prowadzi do pogłębienia się konfliktów we włoskim społeczeństwie i jeszcze większej destrukcji. Lojaliści dynastii Saubaudzkiej zostali wypchnięci z Ligurii przez socjalistów, po czym uciekają na Sardynię gdzie pozostaną do zjednoczenia Włoch.
  • Haszymiccy rebelianci, bez żadnego zagranicznego wsparcia, zostają zmiażdżeni przez współpracę wojsk osmańskich i saudyjskich.
  • Baron Roman von Ungern-Sternberg wraz z lojalnymi mu wojskami zajmuje stolicę Mongolii, Urgę, po czym ogłasza się przywódcą tego kraju.
  • W Urugwaju zostaje założona Rada Narodowej Administracji, co zakańcza polityczne napięcia w kraju.
  • Konferencja Kaukaska odbywa się w Konstantynopolu. Celem jej jest przywrócenie pokoju w górskim rejonie Kaukazu poprzez rozbiory Armenii przez Imperium Osmańskie, Azerbejdżan i Gruzję.

1920[]

  • 1 stycznia Wilhelm Karl von Urach zostaje koronowany na Króla Litwy.
  • Mimo iż, Moskwa znajdowała się pod oblężeniem połączonych sił Białych od listopada 1919, to bolszewickim obrońcom zajeło czas do grudnia 22 aby w końcu złożyć broń i poddać miasto. Cierpiący przez głód i dezercje oraz stawiający czoła znacznie liczebniejszemu przeciwnikowi, czerwoni nie mieli wyjścia oprócz oddać się w łaskę rządu tymczasowego. Choć rewolucjoniści kontrolowali nie małe połacie terenu na zachód i północ od Moskwy to jednak pozostawało to kwestią czasu zanim wojska Białych wytępią ostatnie siły komunistów.
  • 11 kwietnia resztki rządu Republiki ewakuują się z Nicei do Algierii, tworząc rzad na uchodźctwie z Marszałkiem Ferdynandem Fochem na czele.
  • W maju Szwajcaria podczas końcowych faz wojny domowej postanawia dokonać okupacji Górnej Saubadii. Nastaje kryzys między Komuną Francuską a Szwajcarami, jednakże po stronie Konfederacji Helwetyckiej stają Niemcy.
  • Latem Porozumienie Jerozolimskie zostaje osiągnięte pomiędzy Osmanami a Brytyjczykami, którzy nadal okupują niektóre regiony Palestyny i Iraku mimo podpisania Pokoju z Honorem tego samego roku. Powstają dwa autonomiczne regiony, Mutasarrifat Jerozolimy w Palestynie, rozciągający się od lini Allenby'ego do Morza Czerwonego oraz autonomiczny region dla Assyryjczyków w postaci Wilajetu Basry. Mutasarrifat jest zarządzony przez Radę międzynarodową złożonej z Niemiec, Austrii, Brytanii, USA oraz samych Osmanów. W celu zachowania pokoju, tereny Jerozolimy są niedostępne dla wojsk osmańskich, będąc jedynie strzeżone przez międzynarodową żandarmerię. Brytyjczycy mają nadzieję zachować wpływy na Bliskim Wschodzie za pomocą tych regionów.
  • Rząd tymczasowy wysyła delegację złożona z Aleksandra Kołczaka, Sazonowa oraz Kiereńskiego na zachód aby podpisać odnowioną wersję Traktatu Brzeskiego, co spotkało się z gniewem ze strony wszelkich elementów rosyjskiego społeczeństwa. Nie będąc w lepszej sytuacji niż rząd Lenina w 1918 roku, Rosjanie nie mieli większego wyboru niż zaakceptować niemieckie żądania, alternatywą była interwencja militarna ze strony wojsk Cesarza.
  • Po zakończeniu negocjacji z Brytanią i po ich powolnym wycofywaniu się z regionu Bliskiego Wschodu, Osmanie w czerwcu rozszerzają wpływy na południe w stronę Hedżazu, zajmując święte miasto Mekkę. Rebelianccy Haszemici uciekają na wygnanie a Ali Hadar Pasha zostaje mianowany nowym Szarifem.
  • 5 lipca we Włoszech dochodzi do "cudu nad rzeką Po", kiedy to republikanie z Austriakami po ich stronie zatrzymują ofensywę czerwonych nad rzeką Po. Bojąc się wojny na pełna skalę z Austrią oraz będąc już zdewastowanym dostatecznie przez wojnę, reżim socjalistyczny podpisuje zawieszenie broni 20 lipca.
  • W okresie od 14 lipca do 24 lipca dochodzi do wojny pomiędzy klikami Zhili i Anhui w Chinach, kończy się ona zwycięstwem Kliki Zhili pod przywództwem Wu Peifu, która detronizuje Klikę Anhui z roli suwerena Pekińskiego.
  • W sierpniu rozpoczynają się VII nowożytne zawody olimpijskie w amerykańskim mieście Cleveland. W Argentynie zaś w tym samym czasie zaczynają się strajki robotnicze spowodowanymi spadającymi cenami wełny i idącymi z nimi ekonomicznej recesji. Zamieszki w prowincjach Chubut i Santa Cruz szybko przybierają anarcho-syndykalistycznego ideologicznego charakteru. Rząd odpowiada tłumieniem strajków.
  • 4 października biali republikanie podpisują Traktat z Triestu, na mocy którego dołączają do nowo powstałej Włoskiej Federacji, w skład której wchodzą także odnowione: Królestwo Obojga Sycylii, Państwo Papieskie, Republika Lomardii-Wenecji oraz Królestwo Sardyni-Piedmontu. Głową Rady Federacji zostaje Premier Lombardii-Wenecji. Traktat po miesiącach krwawych walk, niestabilności i politycznej niepewności ustanawia nowy porządek na półwyspie apenińskim i byłych koloniach Włoszech.
  • W listopadzie William McAdoo zostaje 29 prezydentem USA, wraz z Alexandrem Palmerem jako wice-prezydentem. Natomiast w południowej, rolniczej części Argentyny zwanej Patagonią, w odpowiedzi na niskie zarobki oraz kiepskie kondycje pracowników farm, wybucha strajk generalny. Socjaliści (złożeni głównie z imigrantów hiszpańskich, rosyjskich itp.) zaczęli wpływać na zamieszki aby przybrały bardziej radykalne tony.

1921[]

  • Styczeń: początek Wojny o Rif, lokalny wódz plemienny, Abd el-Krim, proklamuje berberską Republikę Rifu w hiszpańskich posesjach w Maroku. Hiszpanie decydują się na zajęcie terytoriów na wschód, jednak natykają się na znaczny opór ze strony Berberów.
  • Wojna o Coto: Kostaryka dokonuje agresji na miasta na terytorium Panamy. Dochodzi do konfliktu granicznego, w który interweniuje USA. Amerykanie zmuszają rząd Panamy do oddania terytoriów Coto Kostaryce, w obawie, że wojna może zagrozić amerykańskim firmom zajmującym się uprawą bananów w regionie.
  • W kwietniu Aleksander II, król Serbii, wprowadza w swoim kraju królewską dyktaturę. W obliczu nasrastających niepokoji społecznych monarcha opóźnia wybory o kolejny rok, znosi pralament oraz zawiesza konstytucję. Zapewnia to początkowo mała stabilizacje sytuacji, aczkolwiek na dłuższą mete spowoduje to jeszcze większe zamieszki wymierzone w monarchię.
  • 18 czerwca w Lizbonie zostaje zamorodowny Sidonio Pais, "Prezydent-Król" Portugalii. Jego śmierć kładzie kres Portugalskiej Republice.
  • Aby zapewnić pokojową współpracę pomiędzemy wielkimi potęgami w Azji i wspomóc rozwój Chin, wygasłe Konsorcjum złożone z 6 potęg (Republiki Chińskiej, Japoni, Niemiec, Brytani, USA i Rosji) zostaje wynegocjonowane na nowo. Dawało to monopol na pożyczki i inwestycję centralnemu rzadu chińskiemu.
  • W listopadzie po długich konfrontacjach pomiędzy siłami rzadu a strajkującymi w Estencia la Anita, strajki w Patagoni eskalują do pełnej rebelii. Antonio Soto proklamuje Patagoński Front Robotniczy. Wraz z pomocą materialną z Chile i Francji, rebeliantom udaje się wypchnąć siły rządu za Rio Negro, na rzece pat utrzyma się jeszcze dwie dekady, z jedynie okazjonalnymi potyczkami na granicy. 6 dnia miesiąca zostaje zawarte Porozumienie z Tsingtao, kończące wojnę pomiędzy Japonią a Niemcami. 10 listopada zpostaje podpisany Traktat Angielsko-Irlandzki, kończący 3 letnią irlandzką wojnę o niepodległość. Północna Irlandia pozostaje częścią Zjednoczonego Królestwa, wraz z paroma portami wzdłuż irlandzkiego brzegu.

1922[]

  • Po 6 miesiącach politycznych konfliktów Mitchell de Paiva Couceiro doknuje zamachu stanu, kończąc niestabilnośc republkiańskiego systemu w Portugalii. 5 stycznia przeprowadzona zostaje Restauracja monarchii.
  • 10 kwietnia wybucha Pierwsza Wojna Klik Zhili i Fengtian. Krucha koalicja między klikami sprawowała pieczę nad rządem centralnym w Pekinie od około dwóch lat, jednak narstające napięcia między dwoma stronami prowadzą do wojny między nimi. Ostatecznie Zhang Zoulin stojący na czele kliki Fengtian zostaje pokonany. Zwycięstwo kliki Zhili zostaje zawdzięczone strategicznej błyskotliwości Wu Peifu, który koncetrował wokół siebie coraz więcej władzy.
  • Latem w Indiach dochodzi do czerwonej fali zamieszek. Maharadża Trawankoru, wraz z jego rodziną, zostają zamordowani. Socjalistyczne bojówki napadają na klasy wyższe, łupiąc ich majątki i zabijając wrogów klasowych.
  • Władze Imperium Brytyjskiego wprowadzają Akt Konsolidacji Południowej Afryki, na mocy której Rodezja Południowa wchodzi w skład Unii Południowej Afryki. Ma to na celu zcentralizować zasoby oraz chronić brytyjskie interesy w regionie przed wpływami Niemiec.
  • W grudniu wybucha Rebelia Rand w Południowej Afryce. Trwający od marca spadek zarobków spodowanymi spadkiem cen złota oraz wprowadzanie ustaw mających promować równość między białymi a czarnymi górnikami prowadzi do strajków w przemyśle kopalnianym. Robotnicy zaczynają dozbrajać się, jednak zostają stłumieni przez rząd Jana Smuts'a. Działania te mają negatywny wpływ na jego popularność.

1923[]

  • Po tym jak Fezzańskie plemiona dokonują rebelii w Osmańskim Wilajecie Tripolitanii w reakcji na mianowanie nowego, kontowersyjnego zarządcy regionu oraz konflikt między plemionami o redystrybujcę bydła, 19 marca osmańskie wojska, na rozkaz Ministra Wojny Mustafa Kemal Paszy, ruszają z interwencją, przemocą tłumiąc zbuntowanych tubylców. Ustanawione zostają garnizony wojskowe w ośrodkach miejskich aby zapobiec dalszej eskalacji buntów.
  • Na wierzch wypływają informacje o skorumpowaniu Ludendorffa, który przeznacza środki mające wspomóc finanse drobnej arystokracji niemieckiej na wschodzie na swoje prywatne cele. 16 lipca zostaje pozbawiony stanowiska Kanclerza Rzeszy, co kończy okres jego de facto dyktatury. Jego następca, Alfred von Tirpitz, poprowadzi Niemcy ku złotej erze.
  • 4 sierpnia Andrew Bonar rezygnuje ze stanowiska Premiera, zostają wszczęte wybory. Partia Konserwatywna traci większość w parlamencie. Zostaje sformowana koalicja z drugą i trzecią największą partią, Partią Pracy i Partią Liberalną. Premierem nowego rzadu zostaje Ramsay MacDonald.
  • W październiku wybuchają strajki policjantów w australijskim stanie Wiktoria. Po tygodniu zamieszek opinia publiczna fałszywie opisuje strajki jako "Komunę Melbourne", spanikowane władze wysyłają wojska aby powstrzymać domniemaną rewolucję.

1924[]

  • Partia Pracy wycofuje się z koalicji rządzącej. W styczniu zostają przeprowadzone nowe wybory, konserwatyści niewielką przewagą głosów zdobywają większość. 1 lutego nowy rząd zostaje sformowany wraz z koalicją w skład której weszły Narodowa Partia Pracy (która odłaczyła się od Partii Pracy) oraz Partia Liberalna. Premierem zostaje Austen Chamberlain.
  • 18 maja dochodzi do Incydentu na HMS Hood. Nowy rząd, mierzący się z ekonomiczną recesją, znacznie redukuje zarobki wszystkich rodzaji sił zbrojnych w Brytanii. Wybuchają strajki oraz dezercje wraz z przypłynięciem do portu w Devonport, w Plymouth, krążownika HMS Hood. Demonstracje ogarniają całe miasto. Policja i wojsko mając problem z uspokojeniem nastrojów, decyduje się rozwiązać problem siłowo. Przemoc ze stronu rządu staje się codziennym widokiem w mieście, w solidarności ze strajkującym w całym kraju organizowane są spontaniczne strajki, głównie przez górników oraz stalowców, gdyż to ich gałęzie przemysłu od dłuższego czasu nękała recesja.
  • W Rosji, luźno powiązana koalicja biznesmenów, przemysłowców, centroprawicowców i syberyjskich autonomistów dokonuje próby zamachu stanu będąc zjednoczeni przez monce sentymenty rewanżystyczne i anty-niemieckie. Aleksander Kołczak, mimo małego zaangażowania w spisek, zostaje ogłoszony tymczasowym dyktatorem. Jednakże jedynie garstka wojsk na Syberii staje po stronie puczystów, i ostatecznie wszyscy zgodzili się do złożenia broni aniżeli do walki z siłami wysłanymi do spacyfikowania ich. W obliczu niepowodzeń i braku wsparcia, puczyści rozeszli się, Kołczak zbiegł do Transamuru, gdzie za zgodą Japończyków, proklamował "prawdziwy" anty-niemiecki nowy Rząd Tymczasowy, wraz z czasem stając na czele małego daleko wschodniego państewka.
  • Widząc jak Rosja pogrąża się w chaosie przez Pucz Kołczaka oraz będąc rozsczarowanym niespełnionymi obietnicami o autonomii, Kozacy Dońscy, Kubańscy i Tereccy odrzucają zwierzchnictwo Piotrogrodu, za nowoływaniem Piotra Krasnowa. Mimo iż rebelii jest daleko do nazwania jej powszechnej, to jednak marny stan i rozbicie w strukturach armii w wyniku puczu oraz wsparcie niemieckie dla zbuntowanych Kozaków, zmusza Kiereńskiego do przystania na warunki Krasnowa. Powstaje Związek Don-Kubański, Ukraina staje się pierwszym państwem do uznania nowego tworu państwowego jako pełnoprawny niepodległy kraj.
  • 11 czerwca wybucha Rewolucja Czerwcowa w Albanii. Nacjonaliści obalają Wilhelma zu Wied'a, pozbywając się z kraju austriackich wpływów. Austro-Węgry, przechodzące reformy wewnętrzne w kraju, sa niezdolne do forsowania swojej woli na Bałkanach. Albańczycy proklamują parlamentarną demokracje.
  • Igrzyska Olimpijskie odbywają się w Niemczech. Po raz pierwszy zdecydowano się rozdzielić je na ziomowe (w Oberhod) oraz letnie (w Berlinie). Igrzyska cieszą się dużym sukcesem, w porównaniu do poprzednich.
  • W kontrolowanych przez Brytyjczyków Indiach, siły porządkowe, w obawie przez narastaniem nastrojów rewolucyjnych, decydują się za pomocą przemocy zakłócić współpracę pomiędzy Indyjskim rewolucjonistami a Birmijskim nacjonalistami. Birmijski bohater narodowy, U Ottama, zostaje zamordowany przez brytyjskie władze. Nacjonalistyczne bojówki w reakcji na działania Brytyjczyków mobilizują się, 16 sierpnia wybucha Birmijska Wojna o Niepodlegółość.
  • Rząd w Pekinie, pod kontrolą Premiera Cao Kun'a i Marszałka Wu Peifu z Kliki Zhili, posiadały kontolę na wiekszościa terytorium Chin, z wyjątkiem Szanghaju. Qi Xieyuan, generał Zhili, ucieka z owego miasta i zbiera siły aby następnie je zaatakować. Dr. Sun Yat-Sen wraz z Kliką Fengtian postanawiają uderzyć w Pekin aby chronić neutralność Szanghaju. 15 września wybucha Druga wojna Klik Zhili i Fengtian.
  • W odpowiedzi na brutalne represje marynarzy w Devonport z maja, Związek Transportu i Robotników Generalnych ogłasza strajk solidarnościowy. Rząd brytyjski delegalizuje ten związek zawodowy, na co Kongres Związków Zawodowych (Trade Union Congress, TUC) ogłasza ogólnokrajowy strajk generalny dnia 1 października, który eskaluje do powstania robotniczego. Rozpoczyna się Brytyjska Wojna Domowa.
  • Podczas Drugiej Wojny Klik, Feng Yuxiang, postanawia zerwać z Kliką Zhili i dokonać zamachu w Pekinie. Formuje on swoją własną "Gouminjun" (Narodową Armię Ludową) Premier Zgromadzenia Narodowego, Cao Kun, zostaje uwięzioniony w areszcie domowym. Dowiadując się o zamachu, dowódcy Fengtian wykorzystują sytuację aby ruszyć z ofensywą, co prowadzi niemal do rozpadu Północnej Kliki Zhili Wu Peifu. Guominjin Fenga Yuxianga, Klika Fengtian Zhanga Zuolina oraz pozostałości Kliky Anhui Duana Qiruia formują nowy rząd.
  • W życie wchodzi Akt Konsolidacji Zasobów, w ramach którego Australia i Nowa Zelandia wchodzą w skład Konfederacji Australazji. Ma to w teorii pomóc w zarządaniu zasobami w Oceanii w czasie gdy chaos ogarnia Imperium. Wybory zostają zawieszone i większość nowego Dominium znajduje się w stanie wojennym.
  • 4 listopada Prezydent McAdoo wygrywa ponownie wybory, mając niewielką przewagę nad oponentem z Partii Republikańskiej.

1925[]

  • W styczniu Birma deklaruje niepodległość, głosząc, iż naród birmijski nie uznaje już więcej zwierzchnictwa Brytyjczyków oraz zrywając wszelkie więzy z Brytyjską metropolią. Na drugiej półkuli zaś, słysząc o wydarzenia na Wyspach Brytyjskich, robotnicy na Gibralatarze, którzy także od roku zmagali się z poważnymi spadkami w zarobkach, postanawiają podnieść bunt. Lokalny garnizon dołącza na ich stronę, zostaje ogłoszona "Wolna Komuna Gibraltaru". Ich zwycięstwo jest krótkie, bowiem Hiszpanie szybko wykorzystali sytuację, dokonując okupacji małego półwyspu. Konsekwencją tego jest kryzys polityczny między Hiszpanią a Wielką Brytanią. Jest to pierwszy przypadek "rozrywania" posesji Imperium Brytyjskiego.
  • 20 lutego, w Liverpool'u spotykają się delegaci Laburzystów z członkami Narodowej Partii Pracy a także z Liberałami, którzy postanowili wesprzeć rebelię. Podczas spotkania wydają Manifest z Liverpool, w którym proklamują powstanie Związku Brytanii jako federalnej republiki. Ustalono w nim ilość regionów federalnych oraz roszczenia terytorialne, w których nie ujęto Irlandii Północnej. A.J. Cook jest wybrany jako Sekretarz Generalny, John Wheatley zostaje wyznaczony jako jego wicesekretarz.
  • 12 marca umiera Sun Yat-sen. W Kuomintangu rozpoczyna się rywalizacja o władzę. Wang Jingwei z frakcji lewicowej zostaje Generalissimo a Czang Kaj-szek, z frakcji prawicowej, otrzymuje stanowisko dowódcy sił zbrojnych KMT.
  • Jako rezultat Brytyjskiej Rewolucji oraz rychłego upadku Imperium Brytyjskiego, Giełda w Nowy Jorku odnotowuje największe w XX wieku spadki indeksów dnia 20 kwietnia. Mimo zwiastujących ekonomiczny dobrobyt ostatnie lata, Ameryka wchodzi w Wielką Depresję, pociagając za sobą kraje związane z nią najmocniej.
  • W odpowiedzi na rzeź chińskich protestujących wewnątrz Szanghajskiej Międzynarodowej Strefy Osiedleńczej przez lokalną policję zostają zorganizowane strajki wymierzone w Brytyjczyków i innych cudzoziemców. Powstaje Ruch 30 Maja. Incydent ten zszokował Chiny, strajki, spotęgowane przez narastanie kolejnych krwawych demonstracji i buntów, spowodowały zmalenie zainteresowania zaagranicznych inwestorów w Chinach niemal do zera, na najbliższy okres. 19 czerwca wielu wysoko postawionych chińskich obywateli zaczeło nawoływać do bojkotu. Miało to efekt w postaci spadku ogólnej wartości handlu w Hong Kongu o 50%, eksportu o 40%, zaś rent o 60%, co potrwało do końca bojkotu. Brytyjczycy byli zmuszeni do udzielenia Hong Kongowi pożyczki aby uchronić miasto przed zapaścią.
  • Przez ciągle narastającą niestabilność w brytyjskich posesjach na Karaibach, na które wpływ miała rewolucja w metropolii, władze upadającego Imperium decydują, że nie są już w stanie bezpośrednio sprawować kontroli w tamtym regionie. 23 czerwca zostaje podpisany Akt Autonomi Indii Zachodnich, dający Brytyjskim Indiom Zachodnim oficjalny statu autonomicznego dominium, takiego jak Australazja bądz Afryka Południowa. Francuski rząd na uchodźtwie, pogrążony w gółębokim kryzysie politycznym, także od lat nie był w stanie sprawować efektywnej kontroli w swoich posesjach za Atlantykiem. Ostatecznie Francuzi porozumiewają się z Brytyjczykami, przez co majem 1926 do w skład Federacji Zachodnich Indii wchodzą francuskie posesje karaibskie oraz Gujana.
  • Wycofanie się Brytyjskiego Garnizonu Chin Wschodnich do Australii pozostawia brytyjskie posesje  w Chinach niebronione. 27 lipca gubernator Hong Kongu, Claud Severn, wysyła prośbę o protekcję do Niemiec. Prowadzi to do tak zwanej "Walki o Szanghaj", kiedy to obce potęgi, głównie Niemcy i Japonia, zaczynają ścierać się między sobą o pozostałe koncesje.
  • W ciągu całego roku przebiega gwałtowny rozkład Imperium Brytyjskiego, państwa ościenne wykorzystują sytuację, rozbierając terytoria imperialne i włączając je w swoje granice bądź swoje strefy wpływów. Gibraltar trafia w ręce Hiszpanów, po tym jak ludność brytyjskiej posesji postanawia ogłośić "Wolną Komunę Gibraltaru", Francuzi zajmują Maltę, aby nie dostała się w ręce syndykalistów z kontynentu bądź Niemców, Argentynie udaje się szybko zając Malediwy, Egipt zabezpiecza swoją niepodległość oraz rozszerza kontrolę nad Sudan a Imperium Osmańskie zdobywa Cypr, Wilajet Basry, Oman Traktatowy, Kuwejt, Bahrain, Katar oraz Protektorat Adenu, który trafia w granice podległego Jemenu. Niemcom udaje się zająć większość kolonii w Afryce, a także terytoria strategiczne w rodzaju wyspy Świętej Heleny, Wyspy Wniebowstąpienia, Malezji, Brunei, Sarawaku i paru wysp na Pacyfiku. Geopolityczne następstwa tych akcji prowadzą do wielu nierozstrzygniętych roszczeń terytorialnych, nawet po dziś dzień.
  • Fasada brytyjskiej protekcji nad Somalią rozpada się, Sułtan Mohamoud ogłasza niepodległość Somali. Nie spotyka się to z jakąkolwiek odpowiedzią ze strony dawnych suwerenów.
  • W celu ochrony posiadłości Imperium przed dalszą grabieżą ze strony Niemców, Dominium Połduniowej Afryki organizuje Siły Ekspedycyjne. Południowa Afryka zabezpiecza kontrolę nad Protektoratem Beczuany, przez co nie wpada ona w ręce niemieckie.
  • Cesarstwo Niemieckie wysyła ostrzeżenie Lizbonie, aby natychmiastowo jej wojska opuściły brytyjskie terytoria pod okupacją Niemców. Groźba zostaje zignorowana, przez co Niemcy 15 listopada stawiają Portugali Drugie Ultimatum Niaskie, w którym to ustanawiają, że "Brytyjskie kolonie powinny być podzielone między rzeką Zambezi, od Pasu Caprivi aż do Oceanu Indyjskiego." dając tydzień czasu przed wypowiedzeniem wojny. Portugalski rząd szybko realizuje, że Ententa nie będzie w stanie wspomóc ich w roszczeniu sobie terytoriów byłego Imperium. Po czterech dniach Premier Paiva Couceiro akcpeptuje ultimatum, wycofując portugalskie wojska spowrotem do Mozambiku. Było to ogromne upokorzenie dla portugalskich władz, jednakże nie kończy się to zmianą władzy.
  • Po Drugiej Wojnie Klik, rząd w Pekinie był rządzony przez Zhanga Zoulina z Fengtianu, Fenga Yuxianga z Guominjun oraz Duana Qiuri należącego do Kliki Anhui, który stał się głową państwa, chociaż był zwykłą marionetką w ręką pozostałych. Feng Yuxiang szybko wchodzi w konflikt z Zhangiem Zuolinem, starcie ich dwóch eskaluje do wybuchu Wojny Przeciwko Fengtian 22 listopada. Zuolin prosi o wsparcie ze strony Kliki Zhili, co prowadzi do porażki Guominjun kwietniem 1926 roku.
  • Siedzący na tronie od 1910 roku, Rama VI pomógł wzmocnić narodową tożsamość Syjamu, zakładając na terenie kraju pierwszy uniwersytet i wprowadzając nową flagę narodową. Wspomógł także rozwinąć syjamską gospodarkę. Najbardziej znaczącym krokiem Syjamu pod jego rządami było wstąpienie do Państw Centralnych, aby razem z Niemcami dokonać rozbiorów Francuskich Indochin. Zmarł 26 listopada, następcą zostaje jego brat Prajadhipok, przybierając imię królewskie Rama VII.
  • Zainspirowani rewolucją na Wyspach Brytyjskich oraz napędzani przez rosnące ceny chleba, późnym listopadem masowe protesty wybuchają na ulicach Belgradu przeciwko królewskiej dyktaturze Aleksandra II. Kiedy sytuacja z dnia na dzień pogarsza się, zaś żołnierze zostają wysłani do stłumienia rewolty, Aleksander II zostaje wezwany do powrotu z jego zimowej rezydencji w Rijeka Crnojevića spowrotem do Belgardu. Po przybyciu do stolicy zostaje zastrzelony w tajnej operacji, wykonanej prawdopodobnie przez jego własnych gwardzistów, którzy mogli należeć do skrajne nacjonalistycznej konspiracji wojskowej będącą spadkobiercą Czarnej Ręki. W Serbii wybucha chaos. 4 grudnia Ljubomir Stojanović proklamuje powstanie Serbskiej Republiki, rodzina królewska ucieka do Kanady.
  • Wraz ze zbliżajacymi się syndykalistycznymi rewolucjonistami do Londynu, 20 grudnia resztki rządu Zjednoczonego Królestwa ewakuują się do Kanady, przypięczytowując zwycięstwo Związku Brytanii. Do tej pory setki tysięcy brytyjskich obywateli w obawie przed politycznymi represjami ze strony syndykalistów uciekło do krajów takich jak Norwegia, Holandia, Niemcy albo do dominiów Imperium, w szczególności do Kanady. Brytyjska rodzina królewska dokonała relokacji do Ottawy już w późnym 1924.

1926[]

  • Irlandia Północna, ostatni przyczółek Monarchistów na Wyspach Brytyjskich znajudjąc się pod zagrożeniem syndykalistycznej inawazji a także będąc pod presją wewnętrznych społecznych niepokoji, 15 stycznia dobrowolnie dołącza do Republiki Irlandzkiej. Regionowi Ulester'u zostają zapewnione przywileje, takie jak wysoka autonomia, odpowiednia parlamentarna reprezentacja oraz stanowisko w radzie ministrów.
  • Bedąca pod wrażeniem sukcesu brytyjskich rewolucjonistów, Socjalistyczna Republika Włoszech mobilizuję się w celu ekspansji na południe w kierunku Mezzogiorno. Austro-Węgry, skupione całkowicie na rozwiązywaniu wewnętrznych problemów, takich jak zamieszki na ulicach, problemy w strukturach armii oraz niewydolność finansowa, postanawiają wycofać swoje wojska z Włoszech Południowych aby nie ryzykować wejścia w kolejną włoską wojnę. To rozzsłości rząd w Neapolu, który 28 stycznia postanawia opuścić pro-austriacką Włoską Federację. W ich ślady wkrótce idą Sardynia i Państwo Papieskie. Jednakże, nie doczekawszy się wsparcia ze strony Paryża i Londynu, socjaliści demobilizują swoje siły.
  • W konsekwencji rozpadu Imperium Brytyjskiego oraz Niemieckiej inicjatywy w zabezpieczaniu brytyjskich kolonii na własność, wczesnym lutym Republika Francji, na żądania od swoich brytyjskich sopjuszników, dokonują okupacji strategicznych terytoriów takich jak Matla, Sierra Leone i Gambia, których Brytyjczycy nie mogli sami ochronić przez panujący ogólnoświatowy kryzys.
  • Po wycofaniu się Amerykańskiej Piechoty Morskiej, która okupowała Nikaraguę od 1912, były prezydent Emiliano Chamarro Vargas dokonuje zamachu stanu przeciwko wybranemu demokratycznie prezydentowi Carlosowi José Solórzanowi. Sytuacja szybko eskaluje do wybuchu wojny domowej 2 maja, co zmusza Stany Zjednoczone do ponownej interwencji, usadawiając na miejsce głowy państwa zaprzyjaźnionego Adolfa Díaza. Wiceprezydent Juan Bautista Sacasa formuje swój własny rząd, który zostaje poparty przez Meksyk a następnie przeprowadzają marsz na stolicę, pokonując partyzantów Vargasa po drodze. Obawiając się socjalistycznego rządu w swojej strefie wpływów, Amerykanie negocjują z rebeliantami Pakt z Espino Nego, na mocy którego obydwie strony rozbrajają sie na rzecz nowej Gwardii Narodowej a Díaz zostaje prezydentem do czasu nowych wyborów. Augusto César Sandino, generał rebeliantów, odrzuca warunki traktatu i rozpoczyna kampanię partyzancką wraz ze wsparciem Meksykańskiego rewolucjonisty Emiliana Zapaty.
  • 16 maja odchodzi Sułtan Mehmed VI podczas spokojnego snu. Przez Osmański lud zostaje zapamiętany jako Sułtan, który zbawił Imperium od upadku, jednocześnie nie potrafiący nakreślić jego kraju nowego kierunku. Jego następcą został Abdulmejid II.
  • Rząd Kuomintangu w Guangzhou 9 lipca rozpoczyna Północną Ekspedycję, kampanią wojskową przeciwko Kilkom północnych militarystów w celu zjednoczenia chin pod sztandarem Partii Nacjonalistycznej i założeniu nowej Republiki Chińskiej, bazowanej na postępowych naukach Sun Yat-sena. Hunan i Jiangxi szybko wpadają w kontrolę Narodowo Rewolucyjnej Armii, która wkrótce po tym rozpoczyna długi marsz w kierunku Wuhan w Hubei, jednym z najwazniejszych celów Ekspedycji.
  • Po dotarciu do celu wczesnym wrześniem, powstaje trwałe oblężenie trzech miast wchodzących w skład Wuhan. Mimo iż Hankou i Hanyang padają szybko, garnizon Zhili w Wuchang nie zamierza się poddać. Kiedy ostrzał artyleryjski przypadkowo trafia w zachodnie okręty na rzece Jangcy. Dochodzi do Incydentu nad Jangcy, zachodnie potęgi zaczynają się obawiać. Ultimatum Czang Kaj-szeka do cudzieziemców aby wycofali swoje okręty z rzeki zostaje wysłuchane przez większość zagranicznych gości, lecz Niemcy zaczynają stale zaopatrzać oblężony garnizon Zhili, po tym jak Niemcy dowiaduja się, że Nacjonaliści z Guangzhou są sekretnie wspierani przez Komunę Francuską. Kiedy Armia Narodowo Rewolucyjna otwiera ogień na statki zaopatrzeniowe Niemców będące pod przykryciem jako statki pocztowe, Niemcy mają uspawiedliwienie aby dokonać otwartej interwencji zbrojnej. 7 listopada dokonuje się oficjalna niemiecka interwencja po stronie rządu z Pekinu, wspierając watażkę z Zhili, Suna Chuanfanga żołnierzami a także dostawami ekwipunku. W tym samym miesiącu Niemcy dokonują desant w Guangzhou, stolicy Kuomintangu.
  • W części Indii kontrolowanej jeszcze przez Brytyjczyków, zostaje podpisany Aktu Rządu Indyjskiego, dający władzom w Delhi więcej autonomi i samostanowienia w sprawach wewnętrznych jak i zewnętrznych.
  • Francuski rząd na wygnaniu pozostawał niestabilny wraz z serią formowania i rozwiązywania paru administracji pod rząd. W odpowiedzi Marszałek Pétain przeprowadza zamach stanu, mianując siebie samego prezydentem, tworząc wojskową junę oraz deklarując ogólnokrajowy stan wyjatkowy. Konstytucja pozostaje niezmieniona, na papierze Francja pozostaje demokracją.
  • 25 grudnia Cesarz Japoni Yasuhito w wieku 47 lat umiera na zawał serca w Cesarskiej posiadłości w Hayamie, na południe od Tokio, kończąc Erę Taisho. Na tron wstępuje dotychczasowy regent Hirohito, przybierając nową nazwę ery - Showa.

1927[]

  • W Bitwie o Jinhua 19 stycznia główne siły Narodowo Rewolucyjnej Armii zostają rozgromione przez wojska Suna Chuanfanga, wspieranego przez niemieckie posiłki z Qingdai. Kuomintang zostaje ostatecznie pokonany. Utrata stolicy przez Nacjonalistów, powoduje ogromny spadek morale i wiele dywizji dezerteruje, przechodzi na stronę wroga lub zostaje całkowicie rozbite. Oskarżony o porażkę Czang Kaj-szek zostaje zamordowany, zaś Wang Jignwei postanawia uciec do Francji. Niektóre niedobitki KMT wycofują się do Yunnan a inne przeistaczają się w podziemny ruch oporu, zwłaszcza w prowincji Fujian.
  • 12 lutego wybucha Trzecia Wojna Klik Zhili-Fengtian. Zwycięski Wu Peifu przy pomocy Niemców zdobywa Pekin, na ich żądania postanawia zrestaurować monarchię. W kwietniu zostaje przeprowadza Restaruacja Xuantong, Puyi zostaje ukoronowany Cesarzem odrodzonego Cesarstwa Qing'ów. Druga restauracja jest widziana kontrowersyjnie, sam Cesarz Puyi jest uznawany za bezsilną marionetkę w rękach Wu Peifu.
  • Po zamachu na Washingtona Luisa, Gubernatora Stanu Sao Paulo w Brazylii, 17 maja wybucha Brazylijska Wojna Domowa. Podziały w kraju od lat pogłebiały się, dochodząc do momentu kiedy struktury państwowe w końcu rozpadają się.
  • 20 lipca umiera Król Rumunii Ferdynand I i zostaje zastępiony przez jego syna, Karola II, który ma ambicję przewyższyć jego ojca i przeobrazić Rumunię w regionalną potęgę jaką była kiedyś.
  • 21 listopada dochodzi do Masakry w Kopalnii Columbine w Serene, stan Kolorado. Lokalne służby porządkowe w reakcji na strajki zabijają sześciu a wielu wiecej zostaje rannych. Lewicowcy w rządzie podnoszą głos, że nie pozwolą sprawy zamieść pod dywan i Rocky Mountain Fuel Company wraz z paroma policjantami poniosą konsekwencje na drodze sądowej. Chociaż tylko jeden człowiek zostaje osądzony, jest to pierwszy przypadek w historii USA kiedy ktokolwiek zostaje skazany za przemoc wobec strajkujacych robotników.

1928[]

  • Kolejna, czwarta już wojna pomiędzy klikami Zhili i Fengtian z 8 marca, przeistacza się w wojnę zastępczą pomiędzy Niemcami a Japonią. Kiedy pociąg z zagraniczynymi okupantami zostaje przechwycony przez bandytów niedaleko od Szanghaju, część Japońskich Sił Zbrojnych bez autoryzacji postanawia ruszyć na ratunek, co degraduje się w starcie pomiędzy lokalnymi siłami Niemców i Chińczyków. Eskalacji zapobiega mediacja Amerykanów. Podczas Konferencji Szanghajskiej watażkowie chińscy, z wyjątkiem Fengtianu, zostają zmuszeni do uznania zwierzchnictwa rządu Qing w Pekinie. Najcenniejsze miasta na wschodnim wybrzeżu wchodzą w skład Międzynarodowego Mandatu Koncesji Chińskich, gdzie obce potęgi mogą do woli handlować na równych zasadach, zapobiegając wstępu jakichkolwiek chińskich wojsk na tereny Miast Poselskich. Po wojnie dominacja Zhili zostaje ucementowana i rozpoczyna się okres pokoju.
  • 24 marca umiera Król Litwy Mindaguas II, po krótkim kryzysie sukcesyjnym, jego następcą zostaje jego drugi syn, Karl Gero, jako Vytautas II. Kryzys po śmierci Mindaguasa II, wykorzystywuje mała grupka nacjonalistów, która postanawia 7 kwietnia obalić pro-niemiecki rząd. W Kłajpedzie jedynie 50 nacjonalistów pokonuje lokalną administracje, tylko po to, aby zostać rozgromionym przez niemiecki posiłki. Pokonani rebelianci zostają męczennikami w oczach litewskich nacjonalistów.
  • Juan Gómez, znany pod przydomkiem "Sum", traci władze w Wenezulei po tym jak wojskowi wycofują swoje wsparcia dla niego. 16 kwietnia zostaje powołany rząd tymczasowy przez rewolucjonistów, aby nastepne wybory mogły przebiec bezpiecznie.
  • Ostatnie lata rosnącego konfliktu między Japonią a Niemcami w Chinach powoduje u wielkich potęg dojście do wniosku, iż musi dojść do międzynarodowego konsensusu w sprawie Chin, zwłaszcza kiedy narastała kwestia byłych koncesji brytyjskich w Chinach. 4 lipca odbywa się Konferencja Szaghajska, której produktem stał się Traktat Poselski, podpisany w Dzielnicy Poselskiej w Pekinie. Zakończyło to serię Wojen Klik, wymagając uznania Rządu Qing'ów przez większośc wojskowych watażków oraz powałało Miasta Poselskie, wzmacniając amerykańską politykę "Otwartych Drzwi" w Chinach. Klika Fengtian proklamuje swój własny rząd w jako konkurent do rządu pekińskiego. Rząd Fengtian pozostawał niepodległy oraz w stefie wpływów Japonii.
  • W Brazylii odbywają się pierwsze wybory po zwycięstwie Nowej Republiki w wojnie domowej. 9 lipca Partia Republikańska z Joao Pessoa na czele wygrywa elekcje, zostawiając resztę kandydatów daleko w tyle.
  • Napięcia birmijsko-syjamskie wzrastały przez kwestię tajskich mniejszości prowadzących partyzantkę przeciwko Birmie i rebeliantom kareńskim. Niedługo na terytoria sporne nad rzeką Kraburi wkroczyli przedstawiciele Syjamu roszcząc sobie prawa do małej, tajskiej wioski Ranong. Krótko po tym 15 sierpnia wojska Syjamu dokonują inwazji na Birmę, doprowadzając do wybuchu 36 Wojny Birmijsko-Syjamskiej.
  • 2 września Szkockie Referendum Niepodległościowe zostaje odwołane.
  • Pro-amerykańska dyktatura Machado na Kubie dnia 20 września jest zmuszona uciekać do USA, kiedy to zostają zorganizowane masowe strajki studentów przez aktywistę Rafaela Trejo. Siły zbrojne szybko wspierają kandydaturę tego człowieka jako kompromisowego kandydanta.
  • W listopadzie wybory w USA wygrywa republikanin Herbert Hoover, który bez problemu pokonuje Al Smith'a startującego z Nowego Jorku. Partia Socjalistyczne Normana Thomasa wygrywa w paru stanach w Midwest'cie, Jack Reed zaś zostaje wybrany na Senatora Nowego Jorku. Huey Long zostaje Gubernatorem Luizjany.

1929[]

  • 17 odbywają się wybory w Chińskim Zgromadzeniu Narodowym, większość zdobywa Stworzyszenie Harmonii, polityczna reprezentacja Kliki Zhili. Miejsca zdobywają także inne ugupowania, takie jak Stowarzyszenie Reform Nowego Cesarstwa Chińskiego.
  • Po mediacji Japończyków i Niemców, 36 Wojna Burmijsko-Syjamska zakończona zostaje decydującym zwycięstwem Syjamu po czym zostaje podpisany Traktat z Moumein 12 czerwca. Niektóre tereny zostają bezpośrednio włączone do Syjamu, inne zas pozostają pod "tymczasową" okupacją. Rzeka Salween staje się nową naturalną granicą między Birmą a Syjamem.
  • Za pomocą przekonywującej retoryki, oszustw wyborczych oraz siłowego nękania opozycji, Blok Jakobinów przejmuje większość posad w Komitecie Ocalenia Publicznego oraz niewielką większość w Radzie Generalnej Pracy. Udaje się im podważyć ówczesny chaotyczny syndykalistyczny system, centralizujac więcej władzy wokół CSP. Najbardziej wpływowa frakcja, Sorelianie z Cercle Proudhon, następnie przechodzą do likwidacji swoich przeciwników politycznych, zaczynając od dawnych sojuszników z Bloku Jakobińskiego. Stojący na czele marksistów-leninistów Maurice Thorez zostaje zabity przez bojówki wierne Georges'owi Valois, Déat z Neosocjalistów zaś, ucieka do Związku Brytani. Valois głosi francuski nacjonalizm oraz potrzeby szybkiego rozwiązania kwestii Alzacji-Lotaryngi.
  • Region Chaco, bogaty w zasoby ropy naftowej, przez miesiące był terenem rywalizacji między Boliwią a Paragwajem. Wyścig zbrojeń oraz starcia graniczne nie pozostawiają rzadowi innej możliwości aniżeli dokonać inwazji na Paragwaj, która odbywa się 11 września.
  • W sierpniu wybory w Federacji Zachodnich Indii zwyciężyła Unity Party, Sir Gordon James Lethem, chcąc zakończyć "kwestię francuską" organizuje Konferencję w Cayenne, gdzie jego partia spotkała się z Félixem Éboué, gubernatorem Francuskich Indii Zachodnich. Porozumienie z Cayenne z dnia 6 października nadało Francuzom w Federacji nieco wyższą autonomię w porównaniu do Anglików, wraz z pełnymi prawami wyborczymi dla francuskiej populacji oraz możliwość zakładania partii.

1930[]

  • W bezsilności do nierozwiązywalności nowymi, syndykalistycznymi metodami kryzysu ekonomicznego związanego z podupadnięciem przemysłu górniczego i stalowego, Arthur Horner pod presją partyjnych kolegów rezygnuje ze stanowiska Wicesekretarza. Po długich, kontrowersyjnych dyskusjach na jego następce zostaje mianowany młody radykał, Oswald Mosley, który wraz z polecającym go ministrem gospodarki mają plan na skuteczne zażegnanie kryzysu.
  • 6 marca umiera Alfred von Tirpitz, uznawany za drugiego najbardziej sukcesywnego kanclerza po Bismarcku. Nastepnym Kanclerzem Rzeszy zostaje Franz von Papen z DkP.
  • Przez konflikt wyrosły ze spornej prowincji Xikang, 21 marca wojska Tybetu maszerują naprzeciw Chengdu, stolicy Sichuanu. Klika Sichuan nie jest stanie przygotować odpowiedniej obrony przez wewnętrzne konflikty i zbliżającą się falę głodu. Muzułmański militarysta Ma Fuxiang z Kliki Ma decyduję się na interwencję i okupację tybetańskiego Chamdo. W odpowiedzi Tybet wycofuję się z zachodniego Xikang, jednakże nadal okupują terytoria Sichuanu do rzeki Jinshe. Taki rezultat nie zakończył konfliktu granicznego, lecz pozostawił rozgniewanych Tybetańczyków w defensywie.
  • Były inspektor generalny armii José Félix Uriburu, wraz ze wsparciem Manuela Carlésa i jego partii LPA oraz innymi skrajnie prawicowymi ugrupowaniami, postanawia dokonać zamachu stanu 6 września. Pucz odbywa się bez rozlewu krwi, Uriburu ogłasza się prezydentem Argentyny. Przez kolejne dwa lata będzie sprawował autorytarne rzady jako pierwszy korporacjonistyczny dyktator na kontynencie.
  • Wraz ze zbliżającym się końcem kadencji obecnej Rady Włoskiej Federacji, widząc, że Federacja jest martwa, Premier ostatniego państwa członkowskiego, Lombardii-Wenecji decyduje się nie odnawiać Rady, zamiast tego formuje Włoską Republikę dnia 4 października.

1931[]

  • Pierwsza konstytucyjna elekcja w Związku Brytani odbywa się na początku roku. Wyniki zostają ogłoszone 11 stycznia, ponad 80% zdobywa koalicja Partii Pracy z Partią Rewolucji Ludowej. Stojący na czele Laborzystów Philip Snowden zostaje zaprzysiężony na drugiego Sekretarza Generalnego.
  • W kwietniu dochodzi do zamachu terrorystycznego w Baku, zamachowiec detonuje bombe w teatrze , mordując 34 ludzi, w tym także znanego dramatopisarza Jafara Jabbarliego. Zamach został przeprowadzony jako zemsta za rozbiory Armenii w 1919.
  • W maju austriacki bank Creditansalt ogłasza niewypłacalność, doprowadzając do krachu na Wiedeńskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, najgorszego kryzysu związanego z baknowością w Austrii od lat 70 ubiegłego wieku. Kryzys prowadzi do końca pozornej stabilnosci finansowej w Austro-Węgrzech, zaczynając okres ekonomicznej recesji.
  • Po tym jak Amerykanie wycofują swoje siły porządkowe z Nikaragui w lutym, rewolucjonista Augusto César Sandino dokonuje marszu na stolice, proklamując Rewolucjonistyczną Republikę Nikaragui, pierwszego państwa socjalistycznego w Nowym Świecie.
  • Autokratyczne rządy Regenta Georgiosa Kondylisa w Grecji kończą się krwawą rewolucją. Kondylis zostaje zabity, ogłoszono powstanie Trzeciej Helleńskiej Republiki. Pierwsze wybory wygrywa centrolewicowa Nowa Unia Liberalna jako dominująca partia w koalicji rządowej na czele z Premierem Gergiosem Papandreou
  • W Chile, po latach bankrupcji i niestabilności, syndykalistom udaje się obalić rząd, głównie przez przychylność Marynarki oraz części sił lądowych. Arturo Puga zostaje mianowany Sekretarzem Generalnym.
  • W odpowiedzi na cięcie zarobków Sił Zbrojnych, Wiceprezydent Generał Maximiliano Hernández Martínez 2 grudnia obala rząd Partii Pracy i Prezydenta Arturo Araujo, to prowadzi do niepokoji w kraju, kiedy to wprowadzenie prawdziwej demokracji zakończyło się tak samo jak się zaczęło. Wkrótce wszelka opozycja zostaje zdelegalizowana, partią rzadzącą zostaje Partia Pro-Patria (PPP)

1932[]

  • Chłopi, z poparciem Partii Komunistycznej i lokalnymi władcami takich jak Felicioano Ama, 22 stycznia rozpoczynają rebelię przeciwko Prezydentowi Hernándezowi Martínezowi, Armia Salwadoru, mając ogromną przewagę, brutalnie tłumi chłopską rebelię, doporwadzając do "Masakry".
  • Wraz ze śmiercią Uriburu 29 kwietnia, korporacjonistyczna dyktatura w Argentynie kończy się, po czym zostaje przywrócona demokracja. Nowy prezydent, Julio Argentino Pascual Roca z Narodowo Demokratycznej Partii obiecuje znaleść kompromis z syndykalistami na południu i na zachodzie.
  • Wicesekretarz Mosley przedstawia dowody na to, że znaczna część Laborzystów chce odłączyć się od Partii Pracy aby połaczyc siły z Niezależną Partią Pracy oraz Partią Liberalną. W przypadku, jeżeli okazałoby się to prawdą, opozycjoniści zagrozilby większości Partii Pracy w Parlamencie. 30 maja Sekretarz Generalny rozwiązywuje Parlament, dając Kongresowi Związków Zawodowych (TUC) pełnię władzy ustawodawczej, wielu działaczy opozycji zostaje aresztowanych.
  • Wybory do Dumy Rosyjskiej odbywają się w czerwcu, największy procent głosów zdobywa skrajnie prawicowa, nacjonalistyczna Narodowo Republikańska Partia Rosji Borysa Sawinkowa. W koalicji z innymi ugrupowaniami prawicowymi, zostaje sformowany nowy rząd, Premierem zostaje Dmitrij Odiniec, sam Sawinkow ogłasza zamiar kandydowania w elekcji prezydenckiej w tym samym roku.
  • 2 lipca Król Manuel II z Portugalii umiera niespodziewanie poprzez uduszenie się spowodowane wystąpieniem nadzwyczaj dużego obrzęku w krtani. Na tron zasiada Książe Duarte, nareszcie jednocząc obydwie gałęzie dynastyczne będące w konflikcie od ponad 100 lat.
  • Powstanie Szanghajskie wybucha 8 lipca w Chinach. Mimo, że bunty zostają krwawo stłumione (wraz z pomocą oficerów niemieckich), incydent pokazał problemy struktur Ligii Ośmiu Prowincji, pomiędzy sygnatariuszami Traktatu Poselskiego i Rządu Centralnego. Niebezpieczny precedens jest postawiony dla niemieckiego zaangażowania w Chinach.
  • Aby zwiększyć wzrost swej niezależności i władzy, Marszałek Ligii Sun Chuanfang, oddaje pozaprawne koncesje niemieckim firmom we Wschodniej Azji, znanym jako "Stowarzyszenie Wschodniazjatyckie". Jednakże z powodu wydarzeń w Szanghaju pewność inwestorów w Chinach maleje. W reakcji stowarzyszenie decyduje się odrzucić politykę "Otwartych Drzwi" i stworzyć Aufsichtsrat der Ostasiatischen Generalverwaltung ( A.O.G.) aby zarządzać tymi koncesjami. To czyni prowadzenie biznesu łatwiejszym i generuje dodatkowe dochody Niemcom.
  • W październiku wybory na 15 Prezydenta Brazylii wygrywa Otávio Mangabeira, drugi prezydent wybrany po wojnie domowej. Jego elekcja przybliża ustrój w Brazylii do coraz bardziej demokratycznych i mniej oszukanych wyborów, choć postępy w tej dziedzinie są powolne.
  • W listopadzie Herbert Hoover zostaje wybrany ponownie prezydentem USA. Przez zwycięstwo socjalistów w paru stanach, żaden z kandydatów nie mógł zdobyć potrzebnej większości elektoratów, dlatego też reelekcja Hoovera dokonana była przez Izbę Reprezentantów. Spotyka się to z ogólnym oburzeniem, aczkolwiek Herbert Hoover dalej prowadzi swoją kadencję. Senator Huey Long, po swojej porażce wyborczej na kandydata prezydenckiego Demokratów, decyduje się wyodrębnić z Partii swoje własne ugrupowanie, America First Party. Jest ona oparta całkowicie na jego charyzmatycznej postaci oraz propaguje, często przeczący sobie, populistyczny program polityczny.
  • Ogólne niezadowolenie z powodu pro-amerykańskiego reżimu doprowadziło 5 grudnia do powstania chłopów oraz robotników w Rewolucji Grudniowej w Hondurasie. Niezdolny do zapanowania nad sytuacją, Prezydent Tiburcio Carías Andino  popełnia samobójstwo przed dostaniem się w ręce rewolucjonistów. Republika Chłopska zostaje ogłoszona a władza prezydencka zostaje zastępiona przez Dyrektoriat. Wszyscy członkowie rządu zostali zmuszeni do zaprzysiężenia lojalności wobec Partii Anty-Korupcyjnej, co miało zmniejszyc wpływy amerykańskie w Hondurasie.
  • W środku grudnia odbywają się wybory prezydenckie w Rosji. Z natury rosyjskiego systemu politycznego, prezydent nie zostaje wybrany poprzez uniwersalne wybory wśród populacji, ale przez elekcje w Senacie. Do ogłoszenia nowej kadencji prezydenta jest potrzebne aż 3/5 głosów senatorów, jednakże w tej elekcji żadnemu z kandydatów nie udaje się zdobycia takiej ilości głosów. Sawinkow, zdobywszy największy procent głosów, ogłasza wybory farsą, krytykując "pro-niemiecki, zdradziecki system". System polityczny w Rosji zbudowany całkowicie wokół prezydentury niepopularnego Kiereńskiego, rozpada się, wyborcy prawicowi jak i lewicowy organizują masowe protesty apelujące o rezygnację Kiereńskiego, podczas gdy on sam zamierza przekonywać senatorów o przedłużenie jego kadencji.

1933[]

  • Dnia 6 stycznia, w godzinach porannych zostaje postrzelony śmiertelnie Aleksander Kiereński, podczas gdy zmierzał on na obrady Senatu w związku z kryzysem prezydenckim. Jego zabójca został zabity, zanim zdołano go schwytać, choć podejrzenia są rzucane w stronę radykałów Sawinkowa. Rosja pogrąża się w chaosie, Dimitri Romanow, który od nierozstrzygniętej elekcji piastuje stanowisko Pełniącego Obowiązki Prezydenta, bez sojuszników zostaje bezsilny i odizolowany od reszty sceny politycznej. Sawinkow podejrzany o bycie związanym w zamach na Kiereńskiego zostaje uwięziony. W połowie stycznia Ławr Korniłow dokonuje marszu na Piotrogród, jednakże w przeciwieństwie do sytuacji sprzed parunastu lat, nie udaje sie zatrzymać jego pochodu. Po tygodniu krwawych walk na ulicach Piotrogrodu z związkowcami, eserowcami i socjalistami, wraz ze wsparciem Odziałów Bojowych NRPR udaje mu się przejąć kluczowe rządowe instytucje, w tym Senat i Pałac Zimowy. Ogłasza się Pełniącym Obowiązki Prezydenta do odwołania, a także postanawia wypuścić i uniewinnić Sawinkowa, po czym związuje z nim sojusz polityczny, mianując go Premierem i dając wolną rękę we wprowadzaniu potrzebnych Rosji reform.
  • 8 czerwca traktat pokojowy zostaje podpisany pomiędzy Paragwajem i Boliwią, kończąc Wojnę o Chaco miażdzącym paragwajskim zwycięstwem. Boliwia, w rozsypce po przegranej, doczekuje się korozji jej republikańskich instytucji, kiedy to rządowa koupcja i niekompetencja są obwiniane o porażkę na froncie.
  • Ferdynand I, Car Bułgarii wraz z Księciem Borysem mianują kolejną marionetkę w rządzie, wybór pada na bezpartyjnego dyplomatę i parlamentarzystę Petko Stainowa. Zostaje on Premierem 20 września, jest wspierany przez sojusz Narodowych Liberałów i Zjednoczoną Ludową Paritę Postępową - "Drugą Liberalną Koalicję". Jednakże Stainow zaczyna wkrótce rozwijać swoje własne pozycje polityczne, w oczach niektórych jawi się jako oportunista.
  • 17 grudnia umiera Trzynasty Dalai Lama.
  • 16 października wybory w Norwergii wygrywa koalicja socjalistyczna, przewodzona przez Norweską Partię Robotniczą, która zdobywa większość. Do ich zwycięstwa przyczyniła trwająca od 1925 recesja gospodarcza i niezdolność liberalnego rządu w ratowaniu podupadłej ekonomii kraju. Choć na premiera zostaje wybrany umiarkowany socjalista, Sverre Stostad, wielu liberałow i prawicowców ze względu na radykalnie socjalistyczny program partii, zwiastuje czarne dni dla norweskiej monarchii. Zaraz po sfromowaniu lewicowego rządu, konserwatyści apelują do króla o przeciwdziałanie dla socjalisów, jednakże król nie zamierza interweniować w procesy parlamentarne.
  • Późnym listopadem, skrajnie prawicowy działacz Vidkun Qusiling mobilizuje swoją organizację anty-lewicową - Samfundsvernet. Wspierany finansowo przez prawicowych biznesmenów a także po części przez Niemców, wysyła swoje bojówki do uderzenia na Oslo, argumentując to ratowaniem Norwegii przed rewolucjonistycznymi planami nowego rządu. Jego siły jednak zostają zatrzymane przez lokalne służby porządkowe oraz zmobilizowane masy związkowców. Socjalistyczny rząd wprowadza stan wojenny na terenie kraju oraz zaostrza lewicowe reformy, które dotychczas były umiarkowane.
  • W Rumunii, Król Karol II nawołuje do wyborów przedterminowych, 29 grudnia wygrane zosają niewielką przewagą przez skrajnie prawicowy ruch Legionarystów Corneliu Zelea Codreanu, Legion Michała Archanioła, głównie przez katastrofalny spadek reputacji Partii Liberalnej oraz na wskutek oszustw wyborczych, gdyż w interesie samego Karola było zwycięstwo Legionarystów, którzy jako pro-monarchistyczni nacjonaliści, chcą powrotu Rumunii do jej dawnej chwały. Codreanu zostaje zaprzysiężony na Premiera wczesnym styczniem 1934, parę tygodni po tym, jak jego poprzednik i lider opozycji Ion G. Duca zoastaje zastrzelony przez terrorystów należących do Żelaznej Gwardii.

1934[]

  • Po wydarzeniach z listopada, Norweski rząd decyduje się do spełnienia pełnego programu politycznego Partii Robotniczej, 17 stycznia zostaje obalony Król Haakon VII, mimo iż Haakon nie wystąpił przeciwko socjalistom to monarchia była w ich oczach archaiczną instytucją reakcjonistów. Na przełomie stycznia i lutego trwają obrady prowizorycznej Konwencji Konstytucyjnej podczas której ustala sie ustrój nowej Norweskiej Republiki Socjalistycznej. Głową nowego państwa zostaje Martin Tranmal.
  • Po porażce Boliwi w Wojnie o Chaco, republikańskie rządy w kraju przeobrażają się w de facto dyktaturę pod rządami weterana wojennego Germána Busch Becerra. Formuje on Rząd Narodowego Ocalenia w celu zjednoczenia narodu przeciwko skorumpowanym politykom, rozwiązania problemu kraju dotyczącego ubóstwa, nie wspominając o zemście przeciwko Paragwajowi.
  • W kwietniu Rafael Franco i inni radykalni liderzy rozpoczynają rewolucję w Paragwaju bazowaną na lewicowo-autorytarnych założeniach, która znane będzie jako Rewolucja Lutowa, jednak zostają obaleni po krótkim trzy miesięcznym okresie rządów przez weterana Wojny o Chaco, José Félixa Estigarribia, który tworzy dyktaturą pod swoimi rządami. Rewolucjoniści Franco uciekają do socjalistycznego Chile.
  • Od czasów Rewolucji Grudniowej ludowa opozycja przeciwko Dyrektoriatowi zaczeła rosnąć z powodu braku potrzebnych reform, ciągłej ekonomicznej regresji i faktu, że mimo silnej anty-socjalistycznej polityki i coraz to bardziej autorytarnych praktyk, większość Hondurasu pogrąża się w bezprawiu, lewicowi bojówkarze mają wolność działania na obszarach wiejskich, atakując własność rządową. Aby utrwalić swoją kontrolę nad krajem, Partia Anty-Korupcyjna dokonuje czystki dużej liczby oficerów, którzy w mniemaniu władz, byli lojalni poprzedniemu reżimowi. Akcja ta spotyka się z mocną dezaprorobatą innych państw w Ameryce Centralnej.

1935[]

  • Po 4 latach odbudowywania Chile pod rządem Arturo Puga, w obliczu rosnącej agresywnej retoryki względem Chile i Patagońskiergo Frontu Robotniczego, na urząd Sekretarza Generalnego zostaje wybrany Marmaduke Grove, przez jego poprzednie wojskowe doświadczenie i powiązania z armią, a także jego wizja nakreślenia rewolucjonistycznej trajektorii dla Ameryki Południowej.
  • W obawie przed niechcianym, pokojowym końcem konfliktu z Patagonią zmuszającego Argentynę do lewicowych reform, Argentyńska krucha demokracja ponownie upada pod naciskiem skrajnie prawicowej Ligi Patriotycznej pod dowództwem Manuela Carlésa, który z dużym wsparciem Sił Zbrojnych, obejmuje kontrolę nad rządem w Buenos Aires, podczas tak zwanego "Puczu Bożonarodzeniowego". Wkrótce wszystkie inne partie zostają zdelegalizowane, tak samo jak podczas puczu Uriburu parę lat wcześniej. Mimo iż Liga Patriotica kontroluje stolicę, większość prowincji Argentyny jeszcze nie dostała się pod bezpośrednią kontrolę legionarystów

1936[]

  • Jerzy V, ostatni król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej któremu dane było rządzić Imperium z Wysp Brytyjskich, umiera dnia 20 stycznia, będąc na uchodżtwie w Kanadzie. Panowanie pierwszego Windsora zostanie zapamiętane jako okres porażek i upokorzeñ, kiedy to Brytyjczycy przegrali Wielką Wojnę, jak i wojnę o panowanie w Londynie. Jego korona trafia do Edwarda VIII, Księcia Walijskiego. Edward jest ambitnym człowiekiem, żądnego zemsty na syndykalistach, którzy odebrali mu i jego dynastii prawo do panowania nad Anglią, co czyni go popularnym w kręgach brytyjskich uchodżców. W realizacji rekonkwisty nie po drodzu mu jednak z obecnym Premierem Mackenzie'im King'iem.
  • Podczas rozpadu Imperium Brytyjskiego sprzed parunastu lat, Królestwo Afganistanu było jednym z wielu pañstw chcących skorzystać z okazji, zdobywając kawałek Brytyjskiego tortu dla siebie. Terytoria Peszawaru i Kwety leżące na peryferiach Dominium Indii zostały przyłączone do górskiego pañstwa. Król Amanullah Khan, chcący udowodnić swoją siłe konserwatywnej opozycji, postanawia wykorzystać chwilową niestabilność niedługo po śmierci Jerzego V i powtórzyć dawny sukces, dokonując inwazji na tereny Indii. Pod konic stycznia wybucha Piąta wojna Angielsko-Afgañska. Mimo początkowych sukcesów, w wojnę zostają wciągnięte zagraniczne siły Ententy, ofensywa afgañska zostaje odparta, a poprzednie zdobycze zostają zdobyte. Porażka w wojnie spowoduje upadnięcie autorytetu króla oraz jego przyszłą detronizację.
  • Dnia trzeciego lutego, Berliñska Giełda Papierów Wartościowych przestaje tonąć, zapada się. Niemiecki szał spekulacyjny, prowadzący do ogromnej ilości niepewnych inwestycji na świecie nie mających prawa w obecnie chaotycznym porządku przynieść jakichkolwiek korzyści, bardzo szybkie budowanie swojej strefy wpływów, biorąc ciężar gospodarek niestabilnych krajów rozwijających się, takich jak Ukraina, Białoruś, Chiny itp. oraz uczynienie z Berlina ekonomicznej stolicy świata nałożyło na niemiecką gospodarkę presję, jaką nie mogła dłużej wytrzymać. W poniedzielny poranek, wybucha panika. Ludzie masowo zaczynają sprzedawać swoje udziały zanim staną się one bezwartościowe, co tylko pogarsza sytuację. Pod wieczór niemiecka prasa opisuje ten katastrofalny dzieñ jako "Czarny Poniedziałek". Najbliższy tydzieñ zostanie obwieszczony "Czarnym Tygodniem", kiedy to indeksy będą kontynuowały swój spadek. Fala ekonomicznej zapaści szybko rozprzestrzenia się na całą kulę ziemską, mocno uderzając w gospodarki krajów związanych z Niemcami, obecny ład kierowany z Berlina zostaje mocno zachwiany. Niemiecka złota era z lat 20, zbudowana przez von Tirpitza, zakañcza się.
  • W środku lutego porządek panujący na świecie kontynuuje swoją zapaść, Austriacy, bardzo mocno poczuwszy krach na giełdzie, nie są w stanie utrzymać swoich wpływów w Republice Włoskiej, zmuszjąc ich do wycofania swoich wojsk z terenów tego kraju. Republika Włoska staje się w pełni niezależnym krajem, co budzi obawy wśród ludności przed inwazją ze strony socjalistów. Dodaje to popularności legionarystom z ANI. W chinach upada fasada chiñskiej jedności pod zwierzchnictwem rządu Qing'ów i Kliki Zhili. Wielki kryzys mocno uderzył w Chiny, kraju pełnego niemieckich inwestycji, doprowadzając do utraty hagemonii przez rząd centralny w Pekinie. Poszczególne kliki pogrążają się w walkach o władze i wojenki między sobą, aparat pañstwowy Ligii Osmiu Prowincji rozpada się niczym domek z kart w obliczu społecznych niepokojów, trwających już od początku roku, od Ligii odłączają coraz to kolejne prowincje, zaś w prowincji Fujian wybucha powstanie lewicowców z Kuomintangu.
  • Będąca od ponad 12 lat rządzona w stanie wyjątkowym przez Gubernatora generalnego Williama Birdwood'a, Konfederacja Australazji zezwala w koñcu na przeprowadzenie wolnych wyborów w kraju. Zgodnie z przewidywaniami, większość w parlamencie z Canberry zdobywa Zjednoczona Partia Australazjii Stanleya Bruce'a.
  • 12 marca umiera Papież Pius XI. Jego następcą zostaje wybranym pod koniec marca Pius XII.
  • Alberto Enriquez Gallo, nie mogący znieść słabości liberalnego rządu PLRE, przeprowadza 13 marca pucz w Quito. Po rozwiązaniu administracji cywilnej i powołaniu swojej własnej rady militarnych doradców, nowy dyktator szybko zabiera się do oczyszczania Ekwadoru z domniemanych zagrożeñ, zewnętrznych jak i wewnętrznych.
  • 20 marca delegacje z pañstw socjalistycznych oraz wszelakich politycznych organizacji z całego świata zebrały się w Paryżu w celu przprowadzenia Pierwszego Kongresu Międzynarodówki. Delegaci zostali przywitani paradą wojskową, wystawą sztuki awantgardowej oraz przemową samego Sekretarza CSP, Georges'a Valois. Podczas trwających tygodniami obrad ustala się przyszłe działania w reakcji na mocne podupadnięcie bloku niemieckiego, szerzenie rewolucji w Ameryce Północnej i Azji, oficjalne stanowisko na temat kolonializmu, omawiany jest temat narastającego konfliktu w Hiszpanii między rządem w Madrycie a anarcho-syndykalistami z CNT-FAI oraz wprowadzone zostają cechy militarnego sojuszu w ramach Trzeciej Międzynarodówki.
  • Fale głodu od lat są znane w prowincji Sichuan. Górzyste tereny oraz nieprzewidywalna pogoda trzymały populację na niskim poziomie aż do wczesnej ery Qing'ów, kiedy to inijcatywy imigracyjny sporwadziły całe rzesze chłopów do prowincji. W 1925 przedłużająca się susza przeobraziła się w dewastacyjną falę głodu, prowadząc do śmierci setek tysięcy ludzi oraz wielo milionowej fali uchodźców. Obecnie, kiedy to chaos w Chinach i rozpad Ligii doporowadzają do przerwania dostaw żywności oraz prowincja jest nękana przez kolejną suszę, katastrofa sprzed 10 lat powtarza się, umierają kolejne miliony ludzi.
  • W środku kwietnia gwardziści lojalni Cesarzowi oraz jego najbliższemu otoczeniu, dokonują ataku na Premiera Cao Kuna oraz Wu Peifu, w celu obalenia ich kontroli nad rządem pekiñskim i skoncentrowaniu władzy w rękach cesarza. Zamach stanu nie udaje się, Puyi zostaje zdetronizowany oraz ogłoszony zdrajcą działającym na korzyść Niemców. Zostaje zniesiona monarchia, więzy z pogrążonymi w kryzysie Niemcami zostają zerwane.
  • Podczas długiej walki o władzę w Argentynie, siły korporacjonistów Manuela Carlesa doznają klęski pod Rosario ze strony sił zbuntowanej Armii Lądowej, po czym zostają zepchnięte spowrotem do kontrolowanej przez nich stolicy. Militaryści postanawiają isć za ciosem, kierując ofensywę w kierunku Buenos Aires. Utraciwszy swoich sojuszników oraz będąc w obliczu totalnej klęski, Lider Ligii Patriotycznej Manuel Carles popełnia samobójstwo, podczas gdy jego dawni współpracownicy uciekają do Urugwaju. Wojsko zajmuje Pałac Prezydencki dnia 18 maja, Pedro Pablo Ramirez staje na czele pañstwa, pozory porządku zostają przywrócone.
  • 23 czerwca grupa oficerów oraz intelektualistów zwanych "Khana Ratsadon" (Partią Ludową) przeprowadza w Bangkoku bezkrwawą rewolucję. Przedstawiciele dawnego rzadu zostają aresztowani, królowi zaś zostaje zapewniona ochrona ze strony puczystów. Ich głównym celem jest modernizacja zacofanej monarchii absolutnej, jaką był Syjam, poprzez wprowadzenie konstytucji i reform na styl zachodni. Nowy rząd jednakże jest kierowany przez postacie kontrowersyjne oraz zbyt liberalne z punktu widzenia armii.
  • Rządy "Krwawego Barona" Romana von Ungern-Sternberga utrzymujące Mongolię w statusie quo od dłuższego czasu były pod groźbą rewolucji ze strony mongolskich rebeliantów powiązanych z partią MAN, działających na zachodzie kraju. Mimo przeciwności oraz paru prób zamachu na jego życie, udaje mu się pokonać rebeliantów. Jego prawa ręka, Borys Rezuchin, głosi potrzebę zaciśnienia opresji nad zbuntowaną populacją i nieposłuszną arystokracją mongolską. Pokonanie socjal-rewolucjonistów ostatecznie nie uchroni władzy rosyjskiej kliki przed rodzimymi elitami w kraju.
  • Latem Piąty Kongress Socjalistycznej Republiki Włoszech dobiega koñca, w wyniku którego Unione Sindacalista, partii Palmira Togliattiego, kontynuje swoją kadencję po ponownym uzyskaniu większości siedzeñ w rządzie. Partia syndykalistyczna włada w kraju od czasów Wojny Domowej i jej kolejne zwycięstwa polityczne będą oznaczać zaciśnienie więzów z Francją i Brytanią.
  • "Zachodnia Brama" pomiędzy Chinami a Azją Cnetralną, Sinciang, pogrążyła się znów w wewnętrznych konfliktach. Gubernator Jin Shuren ostatnimi czasy wchodził w konflikt z Chanatem Kumulskim, co doprowiadziło późnym sierpniem do powstania dużego kontygnentu żołnierzy ochotniczych przeciwko granizonowi armii. Turcy na zachodzie prowincji także wkrótce ogłaszają rebelię w celu uniezależnienia się od wpływów chiñskich.
  • Niegdyś pokojowa prowincja Yunnan podążyła drogami innych klik, wchodząc w stan wojny domowej, kiedy to zarządca prowincji Tang Jiyao kontynuował popełnianie wielu irracjonalnych błędów, podburzając jego sztab generalny do wystąpienia przeciwko jemu. Dowodzona przez Generała Long Yuna, duża lojalna jemu armia wkroczyła na ulice stolicy - Kunming, wymaszerowując z południa dnia 28 września i zajmując miasto przed zachodem słoñca. Tang Jiyao został odnaleziony martwy, puczyści odnotowali wybuch wielu buntów na terenie całej prowincji, miejscowa ludność pod wpływem propagandy Zhu Peide, stojącego na czele lokalnych sił prawicowego Kuomintangu oraz Generała Hu Ruoyu, rywala Long Yuna, podniosła bunt przeciwko nowej administracji. Long Yun stanął przed trudnym zadaniem utrzymania nowej władzy.
  • W październiku zostają przeprowadzone wybory w Serbii, trzecie w historii młodej republiki. Kryzys gospodarczy, konflikty etniczne tuż za bułgarską miedzą oraz doniesienia o wpływach konspiracyjnego ruchu w siłach zbrojnych na rząd Serbii sprawiają, że była to jedna z bardziej zaciętych elekcji. Po przeliczeniu głosów 6 dnia miesiąca, zostaje ogłoszone zwycięstwo Narodowej Partii Radykalnej, tworząc koalicję z Partią Agrarną i koñcząc ich okres jako opozycjonistów. Planem "Wielkiego Związku" jest zbudowanie rolniczej, serbskiej demokracji, wolnej od wpływów zachodu. Nowy Prezydent, Milan Stojadinović jednakże ma bardziej ambitne plany co do przyszłości kraju.
  • Później w pażdzierniku, z Yunnanu dochodzą wieści o wygranej Longa Yuna, któremu udaje sie pokonać Narodowych Rewolucjonistów z Kuomintangu Zhu Peide i Lu Hana oraz siły watażki Hu Ruoyu, zabezpieczając swoją władzę w górzystej prowincji.
  • W listopadzie, jak co 4 lata, dochodzi do wyborów prezydencki w USA. Mimo ogromnego wewnętrznego chaosu, konfliktów między radykałami na ulicach kraju oraz trwającej od 1925 Wielkiej Depresji, wybory odbywają się, jednakże żadnemu z kandydatów nie udaje się zdobyć wymaganej większości głosów elektorskich, dlatego też, obowiązek elekcji nowego prezydenta spada na Izbę Reprezentantów. Po długich dyskusjach ustalono iż, w ramach wyborów wewnątrz Izby, na urząd Prezydenta zostanie wybrany Huey Long z AFP, któremu udało się zdobyć największy procent głosów bezpośrednich od obywateli. Wielu demokratów jest w stanie poprzeć go i jego populistyczny program, widząc w tym szansę na osłabienie rewolucjonistycznej SPA Jack'a Reed'a. Sam Huey Long jest znany dzięki jego kadencji jako Gubernator Luizjany, podczas której udało mu się znacznie podnieść poziom życia mieszkañców jednego z najbiedniejszych stanów, z drugiej strony krytykowany jest za populistyczną retorykę, autorytarne praktyki oraz używanie paramilitarnych bojówek do uciszania opozycji. Wybór Izby spotkał się z ostrym sprzeciwem Partii Socjalistycznej, uznając wybory za sfałszowane.
  • W mniej więcej tym samym czasie zostają przeprowadzone wybory we Włoskiej Republice ze stolicą w Milanie. Małe państewko znajdowało się pod protekcją Austrii od kiedy włoska wojna domowa zakończyła się zawieszeniem broni 15 lat temu. Jednakże po Czarnym Poniedziałku Austriacy wycofali swoje wpływy oraz wojska z Włoch, pozostawiając republikę oraz jej problemy samą sobie. W celu uspokojenia napięć społecznych nastałych po tym jak ludność kraju znalazła się w nowej sytuacji ekonomicznej i politycznej oraz sformowania nowego rządu który poradzi sobie z efektami Czarnego Poniedziałku, rządzący liberalni demokraci Ivanoe Bonomiego przeprowadzili wybory przedterminowe. Wybory te zakończyły się zwycięstwem nie liberałów, lecz anty-austriackich legionarystów z Associazione Nazionalista Italiana. Nowy premier, Italo Balbo, zaraz po objęcia stanowiska wygłasza przemowę w Milanie w której to oskarża o wywołanie Czarnego Poniedziałku Austriaków, którzy mieli doprowadzić do niego swoim imperializmem, nowa głowa rządu zapowiada walkę z resztkami wpływów Kaisera.
  • Carstwo Bułgarii, jeden z sojuszników Niemiec z okresu Wielkiej Wojny, wydawało się stabilnym hegemonem regionu Bałkanów od ponad dwóch dekad. W rzeczywistości jednak Bułgaria zmagała się od jakiegoś czasu ze znaczącymi sporami wewnętrznymi dotyczacych ustroju państwa, przechodząc z jednego politycznego kryzusu do drugiego. Tego roku te spory zsumowały się w ostateczne stracie trzech różnych frakcji w bułgarskiej polityce. Zwycięstwo odniosła strona monarchii, której udało się uciszyć swoich parlamentarnych rywali opowiadjących się za demokratyzacją konstytucji a także zapobiec wojskowego przewrotu grożącego ze strony militarnej kliki "Zveno". Władza monarchi została skonsolidowana w postaci królewskiej dyktatury.
  • Dnia 3 grudnia w nowym swiecie kolejne znaczące państwo przeprowadza wybory. Zgodnie z oczekiwaniami wielu polityków, władze w Brazyli utrzyma Partia Republikańska, która dzierży ją od początku nowej republiki w roku 1927. Nowy prezydent, Getulio Vargas, ma zostać zaprzysiężony w styczniu roku nastepnego, jednakże już po ogłoszeniu wyników wygłasza przemowę w której to obiecuje zająć się twardą ręką z problemami ekonomicznymi pogrążające kraj oraz polepszy standart życia przeciętnego brazylijczyka.
  • Tydzień później, zmęczony ciągłymi walkami w osmańskim parlamencie oraz bycia pod ciągłym atakiem ze strony konserwatystów i monarchistów, Wielki Wezyr korzystając z ostatnich wydarzeń w sprawach wewnętrznych kraju centralizuje władze wokół swojej pozycji jako głowy państwa. Ustawa o utrzymaniu publicznego porządku, zatwierdzona w czasach wielkiego kryzusu doprowadziła do powstania róznych trybunałów mających za cel osądzić wszelkich wrogów państwa i chronić interesów Imperium Osmańskiego. Mimo iż jego motywy są kwestionowane przez wielu, wiadomym jest, że ma pełne poparcie aparatu wojskowego co chroni go od przewrotu.
Advertisement