Alternatywna historia
Advertisement


Otto Bolesławowic (ur. zapewne 1000, zm. 1033) – król Polski od 1032 (lub wcześniej), do śmierci w 1033, z dynastii Piastów, trzeci syn Bolesława I Chrobrego.

Losy do 1025 roku[]

Ottona jako syna Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy wymienia dwukrotnie niemiecki kronikarz Thietmar z Merseburga. Po raz pierwszy Otto wymieniony jest pośrednio, gdyż: Urodziła ona dwóch synów, jednego Mieszka i drugiego, którego ojciec nazwał imieniem swojego ukochanego władcy. Po raz drugi Thietmar wymienia Ottona, tym razem z imienia, gdy udał się do niezidentyfikowanego bliżej grodu Cziczani (3 lutego 1018 r. na dolnych Łużycach, w Polsce) po narzeczoną swojego ojca – Odę miśnieńską, która w lutym 1018 roku została czwartą żoną Bolesława Chrobrego. W świetle przekazów niemieckiego kronikarza nie może być wątpliwości co do imienia Otto, noszonego na cześć cesarza Ottona III.

Otto najprawdopodobniej urodził się w początkach roku 1000. Prawdopodobnie ojcem chrzestnym został cesarz Otton III. Uroczystość chrztu miała miejsce podczas koronacji Bolesława. Oczywiście jest to tylko przypuszczenie. Gdyby Otto urodził się wcześniej, zapewne także częściej występowałby w źródłach historycznych i to za życia ojca. Przeciwko późniejszej dacie urodzin przemawia fakt wysłania go po Odę w 1018 r. Mniej prawdopodobne jest, by ojciec powierzył tę funkcję synowi, który miałby 15 czy 16 lat.

Nie wiemy jakie miał wykształcenie, ale zapewne je posiadał, biorąc pod uwagę, że rodzice zapewnili je jego starszemu bratu Mieszkowi II. W czasie wojen z cesarstwem (1002–1018), ze względu na młody wiek nie sprawował żadnych funkcji wojskowych.

Otto niewątpliwie znajdował się w cieniu swojego brata Mieszka II.

Losy w latach 1025–1033[]

Po śmierci ojca Otto prawdopodobnie nie otrzymał własnej dzielnicy. Wkrótce on, znalazł się poza granicami kraju. Albo został wygnany przez Mieszka II, albo opuścił Polskę dobrowolnie. Według jednej hipotezy Otto udał się do Niemiec (zapewne do swej siostry, margrabiny miśnieńskiej Regelindy). Według innej udał się, zapewne w 1029, na Ruś, gdzie poinformowali Jarosława Mądrego o słabości militarnej państwa polskiego i skłonili go do ataku w 1030 na Bełz, a następnie pośredniczyli w zawarciu sojuszu z cesarzem w wojnie z Mieszkiem. W 1031 roku połączony atak sił ruskich i niemieckich doprowadził do upadku Mieszka II. Polski król musiał uchodzić do Czech, a do Polski powrócili Otton. Rządy objął Bezprym. Jego stosunki z Ottonem szybko się popsuły. Według Rocznika hieldesheimskiego w 1033 roku Otton został zamordowany w wyniku spisku zorganizowanego przez Mieszka II.

Otto zmarł w 1033 r. Nie jest znane miejsce jego pochowania. Prawdopodobnie zmarł w stanie bezżennym. Nie zachowały się również żadne informacje na temat jego ewentualnego potomstwa. Tron po nim zagarnął Mieszko II.

Advertisement