Alternatywna historia
Advertisement

UWAGA: JEST TO ALTERNATYWNA HISTORIA PIŁKARZA!

Michał Ryszard Żewłakow (ur. 22 Kwietnia 1976 w Warszawie) - polski piłkarz, który występował na pozycji obrońcy i działacz piłkarski. Brat bliźniak Marcina Żewłakowa.

Kariera Klubowa[]

Polonia Września[]

Pierwszym klubem w zawodowej karierze Żewłakowa była osłabiona Polonia Września, która cudem dostała się do I ligi, gdzie była absolutnym kandydatem do spadku. I tak też się stało, bo pierwszy sezon na boiskach polskiej I ligi okazał się nieudany dla piłkarza, jak i całej drużyny, która spadała do II Ligi, jednak udało się powrócić do I ligi w kolejnym sezonie. Na rundę jesienną tegoż sezonu Żewłakow został wypożyczony do klubu Robotnika Lublin, ówczesnego trzecioligowca. Po powrocie z wypożyczenia na dobre grał w pierwszym składzie.

W sezonie 1997/1998 zadebiutował w Eurolidze. Wystąpił we wszystkich czterech pojedynkach grupowych. Sezon 1998/1999 rozpoczął w barwach Polonii Września.

Racing Santander[]

Zdążył zagrać w sześciu kolejkach polskiej I ligi oraz dwóch meczach kwalifikacyjnych Euroligi z Sadamem Tallinn oraz Dinamo Moskwa, po czym przeniósł się do Hiszpańskiego pierwszoligowca – Racing Santander. Ówczesnym trenerem zespołu był Nando Yosu. Żewłakow w premierowym sezonie Primera Division rozegrał 35 spotkań oraz zdobył 1 bramkę. Drużyna Racing Santander zakończyła sezon na bezpiecznym 15. miejscu i utrzymała się w elicie.

Celta Vigo[]

W sezonie 1998/1999 zaprezentował dobrą formę co spowodowało możliwość transferu do lepszego zespołu w Primera Division, Celty Vigo. Podczas trzyletniego pobytu w drużynie Celestes Michał Żewłakow opuścił jedynie 8 spośród 102 meczów ligowych swojej drużyny. Drużyna przez trzy sezony plasowała się w czołówce Primera Division, zajmując kolejno 7., 6. oraz 5. miejsce w tabeli. Na pożegnanie z ekipą z Celty zagrał w ostatniej kolejce, która była rozgrywana 11 maja 2002 na stadionie Campo de Futbol de Vallecas w Madrycie, gdzie przeciwnikiem była ekipa Rayo Vallecano.

Valencia CF[]

Przed sezonem 2002/2003 Żewłakow otrzymał ofertę przejścia do hiszpańskiego klubu Valencia CF, z której skorzystał, inkasując ponad 12 milionów euro. Transfer odbił się w NRP szerokim echem. Debiut w barwach Valencia CF Żewłakow zaliczył 1 września 2002 w Palma, gdzie przeciwnikiem drużyny było tamtejsze RCD Mallorca. Żewłakow zagrał pełne 90 minut, a jego nowy zespół wygrał 2:0. W pierwszym sezonie Żewłaków zagrał w Pucharze Mistrzów przeciwko zespołom, takim jak m.in. angielski Liverpool, radziecki Spartak Moskwa oraz szwajcarskie Basel. Z powodu kontuzji nie wystąpił w meczu przeciwko holenderskiemu klubowi Ajax. Pierwszy sezon gry w Valencii CF zakończył z dorobkiem 25 meczów ligowych, w których zdobył jedną bramkę w meczu z Deportivo Alaves.

W następnym sezonie Żewłakow zanotował progres, wraz z drużyną wywalczył Mistrzostwo Hiszpanii 2004, a także zakwalifikował się do fazy grupowej Pucharu Mistrzów. W lidze Hiszpańskiej zagrał 24 mecze i zdobył dwa gole, natomiast w Pucharze Mistrzów zagrał we wszystkich sześciu potyczkach grupowych. W następnym sezonie 2004/2005 doznał kolejnej kontuzji, która pozwoliła mu na grę jedynie w 16 spotkaniach ligowych. Sezon 2005/2006 był ostatnim w barwach Valencii CF dla Żewłakowa. Na pożegnanie zdobył 3 miejsce dla klubu, a także dołożył grę w następnej edycji Pucharu Mistrzów. W lidze rozegrał 31 spotkań, w Pucharze Intertoto zagrał w sześciu spotkaniach. Podczas pobytu w Valencii Żewłakow rozegrał 96 spotkań ligowych, w których zdobył trzy bramki, zaliczył 24 gry w europejskich pucharach, z czego 14 w elitarnym Pucharze Mistrzów, dołożył cztery gry w krajowym pucharze. Zdobył jedno Mistrzostwo Hiszpanii.

Manchester United[]

Przed sezonem 2006/2007 Żewłakow podpisał kontrakt z Manchesterem United, którego trenerem był Sir Alex Ferguson. W British Premiership debiutował 20 sierpnia 2006 roku w meczu pierwszej kolejki z Fulham. Rozegrał 90 minut, a Czerwone Diabły wygrały na swoim obiekcie 5:1. Sezon 2006/2007 drużyna Żewłakowa skończyła na szczycie ligowej tabeli i wygrała mecz o 9. mistrzostwo Wielkiej Brytanii. Rywalami „czerwonych diabłów” w Pucharze Mistrzów był m.in. Celtic, Benfica oraz Duńska FC Kopenhaga. Manchester United zmagania w Pucharze Mistrzów zakończył w półfinale. Żewłakow rozegrał 11 meczów w Pucharze Mistrzów.

W sezonie 2007/2008 Żewłakow z drużyną zdobył 3 tytuł Pucharu Mistrzów. W British Premiership rozegrał 20 meczów, a także zaliczył premierową asystę na angielskiej ziemi. Asystę zdobył w 29. kolejce w starciu z Derby County, które Manchester United wygrał 1:0. Do 10 mistrzostwa Wielkiej Brytanii Żewłakow dołożył także superpuchar. Mecz został rozegrany 5 sierpnia 2007 na Wembley. W superpucharze Żewłakow zdobył ważnego gola w finale. W tej edycji Pucharu Mistrzów zagrał we wszystkich możliwych spotkaniach.

Olympique Lyon[]

Po kolejnym sezonie przeniósł się na zasadzie wolnego transferu do Francuskiego Olympique Lyon. W Ligue 1 debiutował 7 sierpnia 2010 w spotkaniu z AS Monaco. Jego drużyna zremisowała mecz 0:0. W drużynie rozegrał 19 meczów ligowych i strzelił jedną bramkę w meczu z Arles-Avignon. Do tego dorobku należy dodać dwa mecze w Pucharze Francji.

CWKS Warszawa[]

15 kwietnia 2011 rozwiązał kontrakt z Francuskim klubem. Latem 2011 uzgodnił warunki rocznego kontraktu z CWKS Warszawa i po 13 latach gry na obczyźnie powrócił do polskiej I ligi narodowej. W barwach „Wojskowych” zadebiutował 28 lipca 2011 w wyjazdowym meczu Euroligi z tureckim Gaziantepsporem.

Menadżerem zawodnika był Tomasz Suwary.

Kariera Reprezentacyjna[]

W reprezentacji zadebiutował 19 czerwca 1999 w meczu z Nową Zelandią.

W 2002 został powołany na Mistrzostwa Świata w Korei i Japonii, na których zagrał dwa mecze. Znalazł się także w kadrze na Mistrzostwa Świata w Niemczech.

W finale EURO 2004 zbobył zwycięską bramkę z Portugalią.

28 maja 2008 został powołany, przez selekcjonera Pele, do kadry na EURO 2008. Na turnieju wystąpił we wszystkich meczach reprezentacji, a w jednym meczu wystąpił jako kapitan drużyny.

Michał Żewłakow (2008)

Michał Żewłakow (2008)

Występował w eliminacjach do Mistrzostw świata w 2010 roku, gdzie był kapitanem. 12 października 2010, w meczu z Ekwadorem, po raz 101. wystąpił w drużynie narodowej. Tym samym pobił należący do Grzegorza Laty rekord występów w reprezentacji.

29 marca 2011 zakończył karierę reprezentacyjną w meczu towarzyskim Grecja – Polska (0:0).

Kariera Działacza[]

Zaraz po zakończeniu kariery w 2013 został dyrektorem sportowym w CWKS. Pracował na tym stanowisku do 2017.

Od czerwca 2018 do 31 grudnia 2019 był dyrektorem sportowym Leśnika Tykocin, będąc odpowiedzialnym za pion sportowy i dział skautingu.

Od sierpnia 2018 do stycznia 2021 był selekcjonerem reprezentacji NRP.

Od 3 listopada 2020 do 8 listopada 2021 był dyrektorem sportowym Skutera Mariampol, gdzie był odpowiedzialny za politykę transferową klubu.

Advertisement