Alternatywna historia
Advertisement
Alternatywna historia

Skarbimir I (ur. 855-860, zm. 12 Kwietnia 914) - Syn Jarla Wolina, wygnańca Leszka Lechowicza. Został pierwszym Polskim władcą, który przeszedł na chrześcijaństwo. Książę Wiślan, Lędzian, Dziadoszan, Opolan, Gołęszyców, Obrzan, Bobrzan, Sandomierzan i Lublinian.


Etymologia Imienia[]

Imię Skarbimir powstało z członów Skarbi- ("smucić, martwić, troszczyć się") i -mir ("pokój, spokój, dobro") co może oznaczać "troszczący się o pokój". Co ciekawe imię Skarbimir nie pojawiało się wcześniej w rodzie Lechowiczów. Historyk Klemens Miłogost, profesor z Uniwersytetu Poznańskiego na tejże podstawie sądzi że dziadem Skarbimira był Książę Łużycki o tym samym imieniu pojawiający się w Żywocie Świętego Gundulfa.

Biografia[]

Życie na wygnaniu[]

Urodził się w Jomsborgu jako syn Leszka Lechowicza, miejscowego Jarla oraz wygnańca z ziemi Małopolskiej. O matce przyszłego władcy nic nie wiadomo. Historycy powołują się tu jedynie na kopiec usytuowany na Kleparzu. W roku 1998 zespół archeologów odkopał tam ogromną mogiłę. Na podstawie przedmiotów tam odnalezionych przyjmuję się że grób ten należy do kobiety pochodzącej z rodu panującego na przełomie wieku IX i X. W Żywocie Świętego Gundulfa jest opisany brat Skarbimira, Lesław i siostra Bogumiła, która została wydana za pogańskiego księcia Saksonskiego.

O życiu Skarbimira na wygnaniu mało wiadomo. Od wielu lat trwają dyskusję co do ustalenia imienia Skarbimira jakim posługiwał się na ziemiach Skandynawskich. Ks. Augustyn Leim znany XIX wieczny historyk oraz badacz utożsamił go z Bjornem Szybkorękim opisanym w liście Biskupa Gundulfa z Bremy jako Jarl Winety.

Po śmierci ojca Leszka najpewniej w drugiej połowie IX wieku został Jarlem Jomsborgu.

Zdobycie władzy[]

W roku 879 umarł Książę Wiślan Wojsław, stryj Skarbimira i objął władze jego syn Pakosław. Był on człowiekiem słabym i chorym umysłowo. Syn Leszka wypatrzył w tym świetną okazję do objęcia tronu. Jeszcze tego samego roku wyruszył z 10 tysiącami wikingów na drakkarach przez Wisłę. Zebrał ze sobą po drodze posiłki Mazowszan i Lędzian. W okolicach Wietrznej Góry armia Skarbimira i armia Pakosława spotkały się walcząc w Bitwie pod Wietrzną Górą. Po druzgocącej przegranie wojsk Wojsławowica jak pisze Biskup Kochan ze Sprowy Pakosława Wojsławowica z własnej drużyny w buncie ziomkowie zamordowali gdy tenże spał i już się tamten nie obudził. Skarbimir bez żadnego większego rabunku i żadnych przeszkód wkroczył do Krakowa a mieszkańcy ucieszeni na widok swego wyzwoliciela otworzyli mu bramy. Kilka dni po tym wydarzeniu koronował się na Księcia Wiślan.

Panowanie[]

Śmierć[]


Potomstwo[]


W BUDOWIE![]

Advertisement