Alternatywna historia
Advertisement
Konrad I

Konrad I (ur. 1228, zm. 1244) Król Polski z dynastii Małachowskich w latach 1241-1244. Za jego panowania odbył się pierwszy na ziemiach polskich turniej rycerski. W turnieju wziął udział król Konrad w trakcie którego został ciężko ranny na skutek upadku z konia w wyniku czego zmarł.

NARODZINY I MŁODOŚĆ PRZED OBJĘCIEM TRONU

Konrad urodził się w 1228 r., jako jedyne dziecko Henryka I i Jadwigi Miśnieńskiej. W przeciwieństwie do ojca i dziada nie wykazywał interesowania dyplomacją za to przejawiał duże zainteresowanie wojskowością. Podczas najazdu mongolskiego pozostawał na zamku w poznaniu pod opieką swego stryja Bolesława. Dnia 11 kwietnia na zamek poznański dotarła wieść o tym że z powodu ciężkich ran zmarł król Henryk w wyniku czego na tronie zasiadł 13 Konrad. W którego imieniu funkcje jako regent sprawował jego stryj przyszły król Bolesław V Pobożny.

PANOWANIE-OKRES MAŁOLETNOŚĆI

Przez pierwsze trzy lata panowania nie rządził samodzielnie z powodu swojej małoletnośći . W tym czasie władał regent Bolesław wuj króla. W tym czasie doszło do odbudowy po najeździe mongolskim. Król Konrad z powodu wychowania przez wuja stał się człowiekiem pobożnym i zapragnął zdobyć nowe terytoria na wschodzie kosztem pogan. W 1244 roku król osiągnął pełnoletność i zaczął panować samodzielnie.

KRÓTKIE PANOWANIE

Król Konrad wyrósł na odważnego i ambitnego rycerza. W celu sprawdzenia umiejętności rycerzy władca postanowił zorganizować pierwszy na ziemiach polskich turniej rycerski. Dnia 30 sierpnia po przybyciu rycerzy z całego królestwa rozpoczął się turniej który miał miejsce na zamku w Poznaniu .Król Konrad w przyozdobionej czernią i bielą zbroi dosiadł konia o imieniu „Błyskawica” i stanął do walki z trzema przeciwnikami – księciem Mazowsza, księciem Śląska i kapitanem gwardii królewskiej, Andrzejem z Wrocławia. Henryk wygrał wszystkie trzy potyczki i poprosił Andrzeja o ponowny pojedynek. Kapitan po pewnych oporach, zgodził się. Wówczas królowa matka Jadwiga, która poprzedniej nocy widziała we śnie syna z wybitym okiem, wysłała doń koniuszego Gniewomira z prośbą, aby król zrezygnował ze starcia. Ten jednak nie posłuchał. Ponadto w czasie pojedynku, by lepiej widzieć przeciwnika, podniósł zasłonę hełmu. Kopia Andrzeja trafiła króla w napierśnik, ułamała się, a pozostający w ręce kapitana odłamek wbił się w prawe oko króla. Relacje naocznych świadków jednoznacznie twierdzą, że król stracił przytomność. Przeniesiono go do jego komnaty. Natychmiast przybyło czterech lekarzy. Aby ułatwić im pracę, ścięto czterech przestępców, aby na ich mózgach lekarze mogli odtworzyć obrażenia króla. Metody te nic nie pomogły. Król zmarł 1 września 1244r, w wieku zaledwie 16 lat. Został pochowany w katedrze poznańskiej obok swojego ojca i dziada. Jego następcą na tronie Polski został stryj, Bolesław V Pobożny.

Advertisement