FANDOM


Victoria 1939 to oś czasu w której Sprzymierzeni pokonali III Rzeszę w 1939 roku na terenie Nadrenii i Polski, a Berlin padł w roku 1940. Punktem zmiany jest inny plan obrony Polski w 1939, francuski atak na linię Zygfryda i niedotrzymanie zobowiązań sojuszniczych wobec III Rzeszy przez ZSRR.

Prolog Edytuj

Niemieckie roszczenia Edytuj

Po przyłączeniu Austrii, rozbiorze Czechosłowacji i aneksji Kłajpedy, Adolf Hitler skierował roszczenia terytorialne w stronę niemieckiego Wolnego Miasta Gdańsk. Gdy protektor Wolnego Miasta, Polska odrzuciła 25 stycznia 1939 niemiecką propozycję sojuszu i oddania Gdańska, obydwa państwa znalazły się na kursie w stronę wojny.

Przygotowania do wojny Edytuj

Wobec tego, Polska zaczęła szukać sojuszników. Odnowiono stary sojusz z Francją i podpisano nowy z Anglią. Inni sojusznicy Polski, Węgry i Rumunia nie zgodzili się na obronę Polski przed Niemcami, ale Rumunia zgodziła się by sprzęt wysyłany przez aliantów dla Wojska Polskiego był wyładowany w jej poparcie Konstanca i transportowany szosą zaleszczycką do Polski.

Niemiecka dyplomacja odnowiła z kolei stare kontakty z Związkiem Radzieckim i Organizacją Ukraińskich Nacjonalistów. Stworzono też oddziały słowackie służące marionetkowemu Państwu Słowackiemu.

W sierpniu 1939, sztab generalny Wojska Polskiego ukończył plan obrony się przed niemieckim atakiem. Polegał on na oparciu linii obrony o dwie wielkie rzeki - Wisłę i Narew oraz pasmo górskie Tatr. Na terenach za linią obrony, miały walczyć tylko nieliczne oddziały pół-partyzanckie które miały spowalniać niemiecki atak i pokazywać że Wojsko Polskie wciąż walczy mieszkańcom oddanych regionów.

Wojna Edytuj

Osobny artykuł: Wojna Hitlerowska

Kampania Jesienna Edytuj

Osobny artykuł: Kampania Jesienna

Wehrmacht i wojsko słowackie zaatakowało Polskę 1 września 1939. O ile na terenach za linią obrony, nie spotkali większego oporu, o tyle atakujące w Tatrach oddziały niemiecko-słowackie spotkał bardzo zacięty opór który uniemożliwił przebicie się przez linię Tatr. W zachodnich województwach Wehrmacht nie napotkał większego oporu, broniące ich nieliczne oddziały albo cofały się w stronę linii obrony albo przechodziły do walki w formie partyzanckiej. Oddziały atakujące ze strony Prus Wschodnich nie spotkały oporu aż do momentu gdy dotarli do linii Narwi, na której zostały zatrzymane.

Gdy główne siły niemieckie dotarły na linię Wisły 8 września i podjęły próbę przekroczenia jej z zamachu, zostały zaskoczone huraganowym ogniem jakiego się nie spodziewali. Uzbrojona w najlepszą broń jaką dysponowało Wojsko Polskie większość polskiej armii przywitała nadciągających Niemców zaciętym oporem. Ostatecznie, po 24-godzinnym natarciu, Wehrmacht musiał odstąpić od przeprawy przez Wisłę.

W tym samym czasie, na zachodzie trwała walka z aliantami Polski. Gdy 3 września Francja i Wielka Brytania wypowiedziały III Rzeszy wojnę, RAF zaczął bombardować niemieckie porty, Royal Navy i Marine Nationale walczyły z Kriegsmarine a francuska armia zaczęła ofensywę na linię Zygfryda która padła 15 września.

Niemcy zaczęli wycofywać z frontu polskiego część Wehrmachtu by zatrzymać napierającą Francję. Sytuację wykorzystało Wojsko Polskie, rozpoczynając 17 września Operację "Jagiełło" czyli ofensywę na Prusy Wschodnie, porzucając linię Narwi. Nie spodziewający się ataku za strony Polaków Niemcy, zostali zaskoczeni i nie stawili tak skutecznego oporu jak Polacy kilka dni wcześniej. Po przekroczeniu Narwi i zniszczeniu stojących tam wojsk, Wojsko Polskie błyskawicznie zajęło terytorium Prus Wschodnich. Polskie oddziały zajęły też Kraj Kłajpeda. Do 22 września broniła się tylko Festung Königsberg, a Wojsko Polskie stało już nie na linii Wisły, Narwi i Tatr tylko na linii Wisły i Tatr.

Ostatecznie, na zachodzie front stanął na linii Renu. Żadna ze stron nie miała możliwości na zmianę tej sytuacji. Niemcom brakowało sił na kontrofensywę. Ich źródłem mógł być tylko front polski. Zaczęli wobec tego naciskać na Stalina by wysłał Armię Czerwoną do boju, jednak gdy usłyszeli, że "Armia Czerwona nie jest jeszcze gotowa do wojny" zrozumieli że na pomoc ZSRR nie ma co liczyć. Postanowili wobec tego zagrać kartą ukraińską.

Dnia 23 września w Galicji Wschodniej, na plecach Wojska Polskiego wybuchło ukraińskie powstanie pod przywództwem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Na przeciw Ukraińcom nie można było wysłać wojska z frontu ponieważ groziło to przebiciem się Niemców, ale zajęcie Galicji Wschodniej przez Ukraińców doprowadziłoby do zatrzymania dostaw przez szosę zaleszczycką. Przeciw ukraińskim powstańcom wysłano oddziały KOP stojące na granicy z Związkiem Radzieckim.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.